Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2009 r. ([...]) na podstawie art. 104 kpa oraz art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 139, poz. 993 ze zm.) Wójt Gminy orzekł o wymeldowaniu S. F. z pobytu stałego w budynku położonym w A ul. B 2 A. Decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia odwołania została doręczona S. F. w dniu 9 grudnia 2009 r. Korespondencja zawierająca odwołanie od decyzji organ I instancji została nadana w amerykańskim urzędzie pocztowym, a w dniu 4 stycznia 2010 r. wpłynęła do urzędu pocztowego w C oraz do Urzędu Gminy w C. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r. ([...]) na podstawie art. 134 w zw. z art. 19§2 kpa oraz w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 139, poz. 993 ze zm.) Wojewoda pozostawił odwołanie bez rozpoznania z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że skoro S. F. odebrał decyzję organu I instancji w dniu 9 grudnia 2009 r., to zgodnie z treścią art. 129§2 kpa 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 23 grudnia 2009 r. Z akt sprawy wynika, że odwołanie wniesione w amerykańskim urzędzie pocztowym do Urzędu Gminy w C wpłynęło w dniu 4 stycznia 2010 r., t.j. po upływie przewidzianego prawem terminu.
Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 i 3 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego czy też złożono je w polskim urzędzie konsularnym. Zatem nadanie odwołania w terminie w jakimkolwiek urzędzie pocztowym za granicą nie spełnia w/w wymogu.
Na powyższe rozstrzygnięcie S. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie.
Skarżący powtórzył argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a dotyczące okoliczności związanych z wymeldowaniem z budynku przy ul. B 2 A w A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Wojewody z dnia 8 lutego 2010 r. odmawiające merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2009 r., z powodu uchybienia terminu do wniesienia tego odwołania. Skarżący nie powołał jednak merytorycznych argumentów mających uzasadniać przyczynę wniesienia odwołania po upływie terminu.
Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 129 kpa odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona.
Z kolei zgodnie z art. 57 §5 pkt 2 i 3 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego lub złożone w polskim urzędzie konsularnym. Natomiast w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 kpa).
W przedmiotowej sprawie decyzja Wójta Gminy z dnia [...] 2009 r. została doręczona skarżącemu w dniu 9 grudnia 2009 r. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania w terminie był więc dzień 23 grudnia 2009 r. Tymczasem odwołanie skarżącego nadane w amerykańskim urzędzie pocztowym zostało przekazane polskiej placówce pocztowej w C w dniu 4 stycznia 2010 r., a więc już po terminie. Skarżący nie złożył przy tym prośby o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Dla zachowania ustawowego terminu konieczne jest bowiem, aby pismo nadane za granicą zostało przed upływem terminu przekazane polskiej placówce pocztowej, gdyż o zachowaniu terminu do dokonania czynności decyduje nie data nadania pisma za granicą, ale data jego przekazania polskiemu urzędowi pocztowemu (por. postanowienie SN z dnia 12 maja 1978 r., IV CR 130/78, OSPiKA 1979, z. 4, poz. 76; wyrok NSA z dnia 26 września 2008 r., II OSK 1101/07, ONSAiWSA 2009, nr 3, poz. 54, OSP 2009).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku.