Uzasadnienie
M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2013 r. znak: [....], wydaną na podstawie art. 16a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Decyzja tą SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [....] 2013 r. znak: [....], odmawiającą przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką A. L. na okres zasiłkowy 2013/2014, wydaną na podstawie art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U.poz.3), i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. poz. 959).
Pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. (wpł. 3 czerwca 2014 r.), skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, który może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Dlatego też Sąd uznał, że skarga została skutecznie cofnięta i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie sądowe.