Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10 lutego 2006 r. [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta T. w dniu [...].11.2005 r. znak [...] nr [...] o uznaniu J. S. za osobę bezrobotną od dnia [...].11.2005 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jako podstawę prawną decyzji organy wskazały przepis art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lita ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 z poźn. zm.), który stanowi, że Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu z każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy z zastrzeżeniem art. 75 jeżeli, 1/ nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz, 2/ w okresie 18 -tu miesięcy poprzedzających okres zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:
- a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie za prace, od którego przysługuje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 105.
W okresie tym nie uwzględnia się urlopów bezpłatnych trwających dłużej niż 30 dni.
Z ustaleń faktycznych wynika, że J. S. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. Filia w T. w dniu [...].11.2005r. z tym okresem uzyskał status osoby bezrobotnej.
W okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację tj. liczonym od [...].05.2004 do [...].11.2005 r. J. S. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu (od [...].04.1995r. do [...].04.2005r. w Zakładach Masarskich "[...]"[...] S. Sp.j. w T., co stanowi 341 dni przypadających na w/w okres 18 miesięcy poprzedzających rejestrację zamiast 365 dni.
Z tego powodu zdaniem organu odwoławczego bez znaczenia pozostaje wynik ustaleń co do wysokości kwoty osiągniętego przez J. S. wynagrodzenia w okresie liczonym od [...].05.2004r. do końca zatrudnienia tj. do [...].11.2005 r., gdyż ilość dni zatrudnienia wymaganych ustawą do przyznania zasiłku jest mniejsza niż 365 dni.
Tym nie mniej organ odwoławczy wskazał, iż wymagana kwota stanowiąca najniższe wynagrodzenie to w rozważanym okresie 824 zł brutto w roku 2004 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 167 poz. 1623.), w roku 2005 r. 849 zł brutto (Dz. U. z 2004 Nr 2001 poz. 2062).
W skardze na decyzję wyżej opisaną Wojewody [...] wnoszący do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. S. domagał się uwzględnienia okoliczności podnoszonych przez niego w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Mianowicie skarżący ubiegał się o rentę z tytułu niezdolności do pracy, dlatego oczekując na rozstrzygnięcie nie dokonał rejestracji. Ponadto wystąpił z powództwem przeciwko pracodawcy o zapłatę i sprostowanie świadectwa pracy. Wyrokiem z dnia [...].12.2005r. [...] Sąd Rejonowy w T. sprostował świadectwo pracy wydane J. S. przez Zakład Masarski "[...]" Sp. Jawna [...] w S., w ten sposób, że w miejsce "art. 53 § 1 pkt 1 b" wpisuje "55 § 1 k.p z winy pracodawcy".
Natomiast Sąd Okręgowy w T. w wyroku z dnia [...].04.2006r. [...] zasądził na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem odszkodowania, związanego z trybem rozwiązania stosunku pracy (art. 55 § 1 kp - z winy pracodawcy), a odpowiadającego 3 - miesięcznemu wynagrodzeniu.
Według skarżącego odszkodowanie za okres wypowiedzenia winno być uwzględniane przy ocenie jego uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych.
Ponadto skarżący wskazał na złożony przez niego wniosek o przywrócenie terminu na który organ odpowiedział, że nie został przez skarżącego zachowany żaden termin do rejestracji gdyż taki termin nie jest przewidziany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 71 ust.2 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do 365 dni o których mowa w ust. 1 pkt 2 tego przepisu zalicza się również okresy, za które wypłacono odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy lub stosunku służbowego, oraz okres za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia.
Skarżący J. S. podnosił w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji okoliczność, iż takie odszkodowanie otrzymał.
Organ odwoławczy pominął ten fakt przy ocenie uprawnień skarżącego do zasiłku dla bezrobotnych, co stanowiło naruszenie art. 7, 77 i 107 § 3 kpa.
Z dokumentacji dołączonej do skargi wynika, iż odszkodowanie zostało zasądzone w związku ze sprostowaniem świadectwa pracy poprzez ustalenie, że stosunek pracy uległ rozwiązaniu na mocy art. 55 § 1 kodeksu pracy i stanowiło odpowiednik 3-miesięcznego wynagrodzenia (wyrok Sadu Rejonowego w T. z dnia [...].12.2005 r. sygn. akt [...], wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia [...].04.2006 r. sygn. akt [...] oraz postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia [...].07.2006 r. - wraz z uzasadnieniem sygn. akt [...]).
Wobec powyższego należy stwierdzić, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, poprzez uchybienie art. 71 ust. 2 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponadto nie wyjaśnienie kwestii wysokości osiąganego przez skarżącego dochodu w okresie poprzedzającym rejestrację stanowi uchybienie przepisom postępowania w szczególności art. 77 kpa mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Skoro bowiem po doliczeniu okresu za który skarżący otrzymał odszkodowanie łącznie na 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, będzie dysponował wymaganym okresem uprawniającym do zasiłku, pod warunkiem, iż osiągał wynagrodzenie odpowiadające najniższemu, od którego istniał obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Powyższych ustaleń może dokonać organ odwoławczy, w związku z zarzutami podnoszonymi w odwołaniu, bądź o ile uzna to za uzasadnione uchyli decyzję organu pierwszej instancji aby ten dokonał ustaleń niezbędnych do oceny uprawnień skarżącego do zasiłku dla bezrobotnych.
Mając powyższe na uwadze, że uchybienia dostrzeżone przez Sąd odpowiadają dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 "a" i "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na mocy art. 200 ustawy w/w.