Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2016r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż prowadzić będzie do konieczności poddania się badaniom, których pozytywne zaliczenie spowoduje, że ewentualne uchylenie decyzji i umorzenie postępowania lub stwierdzenie nieważności decyzji będzie de facto niewykonalne. Z kolei brak zaliczenia egzaminu spowoduje pozbawienie skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami, co jest niezbędne w prowadzonej przez niego działalności i narazi go na niepowetowane straty.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na realne zagrożenie życia i zdrowia ludzkiego jakie może rodzić niezweryfikowana pod kątem psychologicznym i zdrowotnym obecność skarżącego w ruchu drogowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14).
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Należy bowiem zauważyć, że zaskarżona decyzja nie upoważnia ani do zatrzymania prawa jazdy, ani do cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Samo wykonanie badania nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012r., sygn. akt I OZ 804/12 czy postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt I OZ 582/13, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy.
Sama obawa, że wykonanie badania doprowadzi do podjęcia w przyszłości aktów administracyjnych, które doprowadzą do utraty uprawnień do kierowania pojazdami, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy stwierdzić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem - w razie stwierdzenia na podstawie badań psychologicznych istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem - będzie jednak podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Jako odrębny akt administracyjny nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.
Skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.