Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k.
- 32) wyznaczony przez ORA w osobie mecenasa A. K. (k.
- 43) w treści sporządzonej i wniesionej skargi kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości ani w części (k. 51)
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozostawił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie (k.90).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone przez adwokat.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r..
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2011 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k.
- 32) którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa A. K. (k. 43).
Rzeczony adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 48 i n.. nie brał jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż w jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. M. G. – D. (vide: pismo z dnia 21.12.2011 nr [...] do sygn. akt I OSK 2110/11), która zapewniła skarżącemu reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 20 stycznia 2012 r. (vide: protokół rozprawy k. 83) W dniu 21 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo adwokat M. G. – D. z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu skargi kasacyjnej P. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (k. 92).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z aktualnie obowiązującymi rozwiązaniami przyjętymi w §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat, nie złożyła takiego oświadczenia. Oświadczenia takiego nie ma bowiem ani w treści jej pisma z dnia 16 marca 2012 r. zatytułowanego "Wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu" ani też w treści protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z tego względu nie istniała więc inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia złożonego wniosku. Nie było bowiem podstaw, aby wzywać adwokat do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 §1 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 8 ppsa. Dyspozycja normy przepisu art. 49 §1 ppsa odnosi się wyłącznie do sytuacji gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z aprobowanym w praktyce orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998r. (sygn. II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63), - który zachowuje aktualność na kanwie rozstrzyganego przypadku - oświadczenie to nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona w związku z czym zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. 82/16/124 ze zm.).
Nie istniała także możliwość wyinterpretowania treści takiego oświadczenia, prowadziłoby to bowiem do niedopuszczalnego nadawania z urzędu składanym pismom treści, których są one pozbawione.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.