Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r. Kol. Odw. [...] po rozpatrzeniu zażalenia S. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] 2005 [...], którym z urzędu sprostowano błąd pisarski w zakresie pouczenia o sposobie odwołania zawarty w decyzji z dnia [...] 2005 r. Burmistrza Gminy [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie [...] i przekazania sprawy rozgraniczenia tych nieruchomości do rozpoznania Sądowi Rejonowemu [...] w [...]. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oparto na przepisach art. 113 kpa w zw. z art. 127 § 1 i 2 oraz w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i 144 kpa.
Uzasadniając swoje postanowienie organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia.
Decyzją z dnia [...] 2005 r. znak [...] Burmistrz Gminy [...] orzekł o umorzeniu administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości objętej KW [...] składającej się z działki [...] własności A. i T. K. z nieruchomościami:
← objętą KW [...] składającej się z działek [...] i [...] własności P.W.,
← objętą KW [...] składającą się z działki [...] własności S. i C. W. ←, oraz z
← objętą KW [...] działką [...] własności Gminy [...] i o przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia Sądowi [...] w [...].
W decyzji tej stwierdzono, że nie przysługuje od niej odwołanie.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. podjętym z urzędu, na podstawie art. 113 § 1 i 3 kpa Burmistrz Gminy [...] sprostował decyzję własną z dnia [...] 2005 r. w zakresie pouczenia w ten sposób, że w miejsce mylnie wpisanych słów, że: "od niniejszej decyzji nie przysługuje odwołanie", wpisano pouczenie, że "od niniejszej decyzji przysługuje stronom prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ul. [...] za pośrednictwem Burmistrza Gminy [...] -w terminie 14 dni licząc od daty jej doręczenia".
Na powyższe postanowienie złożył zażalenie S.W., podnosząc zarzuty względem postępowania rozgraniczeniowego.
Rozpatrując zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławczego wskazało na przepis art. 113 § 1 kpa, dający podstawę do sprostowania z urzędu lub na wniosek strony w drodze postanowienia zawartych w decyzji błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych pomyłek, który uzasadniał sprostowanie błędu pisarskiego polegającego na mylnym wskazaniu, że od decyzji odwołanie nie przysługuje, podczas gdy z treści art. 127 § 1 i 2 kpa wynika, iż uprawnienie do odwołania przysługuje od każdej decyzji pierwszoinstancyjnej, w tym także decyzji o umorzeniu postępowania, co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
Jednobrzmiącą skargę, na powyższe postanowienie oraz na decyzję SKO z dnia 30 stycznia 2006 r. (rozpatrywaną do sprawy III SA/Kr 404/06) złożyli S. W. i C. W. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, skarżący skupili się na zarzutach dotyczących przebiegu postępowania rozgraniczeniowego. W odniesieniu do postanowienia, skarżący wyrazili tylko wątpliwość czy dotyczy ono tylko sprostowania błędu pisarskiego w decyzji z [...] 2005 r., czy też błędów i przeoczeń we wcześniejszych pismach organów I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując ustalenia i przyjęte stanowisko prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga na opisane wyżej Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 stycznia 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy [...] z dnia 14 listopada 2005 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] 2005, co do przysługującego od tej decyzji środka odwoławczego nie jest uzasadniona.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) kryterium kontroli zaskarżonego postanowienia, stanowi zgodność z prawem.
W sprawowaniu tej kontroli zgodnie z przepisem art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej ustawa p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana na tych zasadach kontrola zaskarżonego postanowienia, prowadzi do wyrażonego na wstępie wniosku o bezzasadności skargi.
Zgodnie z przepisem art. 113 § 1 stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Z przepisu § 3 tego przepisu wynika, iż w sprawie sprostowania decyzji organ wydaje postanowienie.
Stosownie do przepisu art. 107 § 1 zd. 1 kpa, składnikiem decyzji jest także pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie.
Jest poza sporem, że od decyzji Burmistrza Gminy [...], opartej m.in. przepisie art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (obecnie tj. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027),umarzającej postępowanie administracyjne o rozgraniczanie i przekazującej sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi (powszechnemu), zawarto stwierdzenie, że od decyzji tej nie służy odwołanie.
Było to pouczenie oczywiście błędne, gdyż jeszcze w uchwale 5 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2003.05.19 OPK 32/02 (ONSA 2003/4/123), wyjaśniono, że od decyzji umarzającej postępowanie administracyjne i przekazującej sprawę o rozgraniczenie z urzędu sądowi, a wydanej na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1998 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego.
Z tych przyczyn wydane przez Burmistrza Gminy [...] postanowienie z dnia [...] 2005 r., prostujące decyzję tego organu z dnia [...] 2005 r., co do mylnego pouczenia, o braku dopuszczalności odwołania, przez wskazanie na dopuszczalność tego środka odwoławczego oraz na termin i sposób jego wniesienia, znajdowało oparcie w przepisie art. 113 § 1 kpa w zw. z art. 127 § 1 i 2 kpa.
Nie są więc uzasadnione zarzuty skargi, a zwłaszcza wyrażona w niej wątpliwość, czy postanowienie dotyczy tylko sprostowania błędu pisarskiego w decyzji z dnia [...] 2005 r., czy także "błędów i przeoczeń we wcześniejszych pismach organów I instancji". Z treści postanowienia z dnia 14 listopada 2005 r. w sposób jednoznaczny wynika, iż prostuje ono tylko decyzję i to w części dotyczącej mylnego pouczenia co do środków odwoławczych.
Należy zresztą zauważyć, iż skarżący S. W. i C. W. skorzystali z pouczenia o przysługującym prawie odwołania od decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] 2005 r. Utrzymującą w mocy tę decyzję decyzją organu odwoławczego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 stycznia 2006 r. zaskarżyli skargę rozpoznaną do sygn. akt III SA/Kr 404/06 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrokiem z dnia 3 lipca 2007 r. (sygn. akt III SA/Kr 404/06).