Uzasadnienie
Starosta decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami cofnął Z. K. uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii A, B. T do czasu ustania przyczyny cofnięcia.
W uzasadnieniu organ podał, że z orzeczenia lekarskiego z 27 września 2012 r. nr [...] wydanego przez Ośrodek Medycyny Pracy wynika, iż u Z. K. stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B i T. Uprawnienie do kierowania pojazdami w myśl art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami cofa się kierowcy w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Z. K. stwierdzając, że narusza ona art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Według skarżącego bezprawnie pomimo upływu dwóch lat od wydania orzeczenia lekarskiego na jego podstawie stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 2 marca 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 103 ustawy ma charakter prewencyjny, zabezpieczający. Wskazują na to przyczyny uzasadniające wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. Przyczyny te obejmują sytuacje, gdy jest wielce prawdopodobne, że kierowca ze względu na stan zdrowia lub kwalifikacje, nie jest w stanie kierować pojazdem w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu ruchu drogowego i nie narażając kogokolwiek na szkodę. Wyliczenie przyczyn cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi zamieszczone w powołanym przepisie jest wyliczeniem wyczerpującym co oznacza, że tylko wskazane w powołanym przepisie przyczyny mogą doprowadzić do cofnięcia uprawnień. W razie wystąpienia okoliczności wskazanych w art. 103 ust 1 pkt 1 ustawy cofnięcie prawa jazdy jest obligatoryjne. Ustawodawca używa znamienia czasownikowego "wydaje" co jest równoznaczne z obowiązkiem wydania decyzji.
W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 27 września 2012 r. wydane przez uprawnionego lekarza z Ośrodka Medycyny Pracy stwierdzające istnienie u Z. K. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat AB. W świetle powyższego organ l instancji zobligowany był do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowani pojazdami.
Na powyższą decyzję Z. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 3 ustęp 1 i art. 103 ustęp 1 pkt. l lit. a ustawy o kierujących pojazdami, a także naruszenie powagi rzeczy osądzonej, albowiem na karcie 11 akt sprawy istnieje już prawomocna decyzja administracyjna Starosty Powiatowego z dnia [...] 2012 r., która uprawomocniła się w dacie 19.10.2012r. i dotyczyła umorzenia postępowania wszczętego w dniu 28.08.2012r. w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A, B, T. Skarżący zarzucił również, że organ dopuścił się istotnych uchybień procesowych mających wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a w szczególności naruszenia art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 13, art. 28, art. 35, art. 36, art. 61, art. 77 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w sposób wyczerpujący.
W konkluzji strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 22 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, ze względu na decyzję z dnia 14 lipca 2015 r. o przywróceniu Z. K. uprawnień do kierowania pojazdami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi podczas rozprawy przed WSA w Krakowie w dniu 22 lipca 2015 r. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.