Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy, działając jako organ I instancji prowadził postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy nieruchomością położoną w O. – gm. O., oznaczonej nr ewid. [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], zapisanej w operacie ewidencji gruntów pod poz. rej. [.... jako własność Z. J. i S. K.-T. z działką sąsiednią, tj. oznaczoną nr ewid. [...] położoną w O. – gm. O., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], zapisaną w operacie ewidencji gruntów pod poz. rej. [...] jako własność Gminy O.na odcinku pomiędzy punktami 17200 – 17364.
Decyzją z dnia 22 lutego 2019 r., organ I instancji działając na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne umorzył postępowanie rozgraniczeniowe. Decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie, sposobie jej zaskarżenia została doręczona skarżącym w dniu 12 marca 2019 roku.
Pismem z dnia 11 marca 2019 roku (data wpływu do organu 19 marca 2019 roku) zatytułowanym "odwołanie" S. K.-T. oraz Z. J. złożyli skargę zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podkreślając naruszenie interesu prawnego treścią zaskarżanej decyzji oraz wnosząc, na podstawie art. 33 ust. 3 p.g.i.k. o przekazanie sprawy sądowi.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawo.
Zgodnie art. 3 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. zakres przedmiotowy sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie miedzy innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Niemniej jednak, z treści art. 52 § 1 P.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku braku wyczerpania trybu przedskargowego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Jak bowiem podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przedwczesność jest przypadkiem niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2015 r., II SAB/Łd 16/15, LEX nr 1768679).
Jak wynika z akt administracyjnych organ otrzymawszy skargę zatytułowaną "odwołanie" pismem z dnia 25 marca 2019 roku zwrócił się do skarżących z prośbą o wskazanie, czy podtrzymują oni żądanie przekazania środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, czy tez zgodnie z powołanym w decyzji pouczeniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (k. [...] akt administracyjnych). W odpowiedzi, skarżący wskazali, że adresatem ich odwołania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, do którego ich "skarga" winna być przesłana i jako całość, stanowi integralną część zgodnie z obowiązującym prawem (k. [...] akt administracyjnych). Powyższe oznacza, iż organ w toku postępowania międzyinstancyjnego podejmował próby uzyskania od skarżących zapewnienia, co do faktycznego adresata złożonego przez nich środka zaskarżenia.
Skarżący jednakowoż, decydując się ostatecznie na wybór drogi sądowej na tym etapie postępowania, wnosząc o przeprowadzenie kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem decyzji organu I instancji, uczynili skargę niedopuszczalną z uwagi na uprzednie niewykorzystanie dostępnych środków zaskarżenia. Wskazać należy w końcu na fakt, iż pouczenie zawarte w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy zostało sformułowane prawidłowo, w sposób jasny i czytelny nawet dla osoby nieposiadającej znajomości przepisów prawa i procedury administracyjnej.
Reasumując powyższe należy stwierdzić, że skarga, która została wniesiona do sądu administracyjnego przed wyczerpaniem drogi odwoławczej przewidzianej w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego - podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i z tego też powodu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.