Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego 9 lutego 2009r. nr [...].
Postanowienie to wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lipca 2009 r.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył skargę kasacyjną, datowaną na dzień 4 sierpnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że użycie w treści przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. sformułowania: "powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Takie jest bowiem utrwalone w języku prawniczym, używanym w aktach normatywnych, rozumienie tego wyrażenia. Przez pojęcie "sporządzenie" rozumieć należy jej napisanie i podpisanie. Wyrazy "powinien", "powinna" oznaczają "mieć obowiązek zrobienia czegoś", "być zobowiązanym do wykonania czegoś."
Przeprowadzone w rozpatrywanej sprawie wyniki postępowania wobec wniesionej skargi kasacyjnej z dnia 4 sierpnia 2009 r. nie pozostawiają wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący oraz sporządził skargę kasacyjną osobiście, pomimo prawidłowego uprzedniego pouczenia. W takim stanie rzeczy jest ona niedopuszczalna z powodu nie dochowania wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego i podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.