Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia 18 stycznia 2016 r. działając na podstawie art. 5 ust. 3, 3a, 3b i 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j.: Dz.U. 2015 r. poz. 859 z późn. zm.) oraz art. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia [...] 2015 r. nr [...] orzekającej o zatrzymaniu M. B. prawa jazdy kategorii A,B,C nr [...] wydanego przez Starostę w dniu 22 marca 2012 r. nr druku seria [...].
Na powyższą decyzję organu II instancji skargę z zachowaniem ustawowego terminu wniósł M. B. W złożonym wraz ze skargą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że jest zawodowym kierowcą i utrata przez niego uprawnień do kierowania pojazdami spowoduje brak możliwości zarobkowania w dotychczas wykonywanym zawodzie. Znacznie utrudni to podjęcie przez skarżącego zatrudnienia i uzyskanie źródła dochodu, które umożliwi wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż bez prawa jazdy skarżący nie będzie mógł podjąć zatrudnienia u przedsiębiorcy, u którego dotychczas wykonywał pracę. Zatrzymanie prawa jazdy w czasie, gdy rozpoczyna się sezon prac budowlanych będzie oznaczało problemy ze znalezieniem zatrudnienia przez cały rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964).
Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu.
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie wskazał okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Uzasadnienie takiego wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/2011, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Tymczasem uzasadnienie wniosku jest bardzo ogólne i nawiązuje wyłącznie do normalnych – a nie nadzwyczajnych – konsekwencji zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.