Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia ani pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Przedstawiając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubiną.
Określając swój majątek uwidocznił, że należy do niego 36 metrowe mieszkanie. Nie ma żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Podobnie konkubina.
Z oświadczenia skarżącego wynika, że na stałe miesięczne dochody tego gospodarstwa domowego składają się renty skarżącego i konkubiny w wysokości po 567,08 zł wraz z dodatkami pielęgnacyjnymi po 153 zł.
Do wniosku dołączył kopie odcinków wypłaty przyznanych dodatków pielęgnacyjnych oraz kopie decyzji ZUS o podwyższeniu rent socjalnych skarżącego i konkubiny, które uwidaczniają że do wypłaty skarżący otrzymuje raptem 504 zł a jego konkubina 362,27 zł albowiem jej świadczenie ulega zmniejszeniu z uwagi na egzekucję administracyjną.
Na podstawie kopii dokumentów źródłowych zalegających pośród kart niniejszej sprawy (zaświadczenie lekarskie), pomocniczych akt administracyjnych oraz wyjaśnień jakie skarżący składał był swego czasu w innych sprawach sądowoadministracyjynch (vide: III SA/Kr 1093/08, III SA/Kr 762/07) okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący pozostaje w leczeniu a stałe miesięczne wydatki na czynsz i media oscylują w łącznej wysokości około 300 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §2 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z wolą ustawodawcy wniosek o przyznanie prawa pomocy (art. 243 ppsa) powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o jej stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach. Dokładność owych danych stopniowana jest przeświadczeniem sądu (referendarza), że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. Takie jest bowiem rozumienie wyrażenia "wykazać" oparte na regułach semantycznych języka polskiego, które oznacza 1. «udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywający; pokazać, unaocznić» (...) 2. «dać czemuś wyraz; przejawić, pokazać, uzewnętrznić» (...) 3. «ujawnić, stwierdzić coś» wykazać się — wykazywać się «udowodnić, że ma się kwalifikacje, umiejętności, uprawnienia do czegoś; okazać dokumenty coś stwierdzające; wylegitymować się». (por. Słownik języka polskiego PWN, opracowany autorsko przez Redakcję Słowników Języka Polskiego PWN wydany w latach 1978-1981 pod redakcją naukową prof. Mieczysława Szymczaka.).
Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący złożył oświadczenia na wymaganym formularzu. Oświadczenia te należy uznać za wystarczające. Wysokość miesięcznych dochodów swego gospodarstwa domowego skarżący wykazał kopiami stosownych dokumentów źródłowych zaś poziom miesięcznych wydatków pozostaje znany z urzędu. Wiadomości takie uzupełniają bowiem relację skarżącego.
Sytuacja skarżącego tak jak ją obrazuje nie należy do łatwych. Skoro bowiem na cały jego majątek składa się niewielkie mieszkanie którego zresztą jest tylko najemcą a na dochód gospodarstwa domowego składają się niewielkie renty skarżącego oraz konkubiny uzupełniane znikomym dodatkiem pielęgnacyjnym to nie należy on do osób zamożnych. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wszystkie te dochody zamykając się raptem w kwocie około 1170 zł muszą wystarczyć na opłacenie stałych wydatków i bieżące utrzymanie dwojga ludzi. Suma taka w rozbiciu na osobę w rodzinie lokuje się zaś już w okolicach kryterium ubóstwa wyznaczanego przepisami ustawy o pomocy społecznej. Zachować przy tym należy w pamięci, że skarżący jako osoba pozostająca w leczeniu powinien posiadać w rezerwie pewne środki na ten cel.
Mając to wszystko na uwadze należało skarżącemu udzielić wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.