Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 grudnia 2018 r. M. K. reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2019 r. Ostatni dzień zakreślonego terminu przypadł zatem na dzień 5 lutego 2019 r. Tymczasem do dnia dzisiejszego wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Wskazać należy, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych, to regulację taką niewątpliwie zawarłby w ustawie (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 490/14, Lex nr 1461271).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej pomimo wezwania nie nadesłał pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym bądź sądami administracyjnymi.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.