Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21.12.2016 r. sygn. akt III SA/Kr 930/16 ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. [...]), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas K. T-T. (k. [...]). Rzeczona udzieliła z kolei pełnomocnictwa substytucyjnego w sprawie adwokat M. T. do reprezentowania skarżącego w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (k. [...]) oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. [...]).
W związku ze sformułowanym w skardze kasacyjnej wnioskiem adw. M. T. "o zasądzenie na rzecz pełnomocnika Skarżącego z urzędu wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Skarżącemu z urzędu" (k. [...] tj. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy – przyp. SRWSA) wezwano adwokat M. T. o przedstawienie pełnomocnictwa do reprezentowania adwokat K. T-T. (zaznaczając iż nie chodzi o pełnomocnictwo substytucyjne) a także przedłożenie pisemnego oświadczenia adwokat K. T-T., że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części, w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma (k. [...]).
Wezwanie doręczono adresatowi w dniu 9 marca 2018 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przy przedstawionym układzie procesowym kwestia uwzględnienia wniosku złożonego przez adwokat M. T. "o zasądzenie na rzecz pełnomocnika Skarżącego z urzędu wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Skarżącemu z urzędu" nieco się komplikuje. W myśl bowiem art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Okręgową Izbę Radców Prawnych.
W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat K. T-T. W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, iż przyznanie - wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy może nastąpić wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje bowiem jedynie powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. W wyniku powyższego nie następuje też zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację.
Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382).
W konsekwencji jeśli pomimo wezwania adw. M. T. nie przedstawiła pełnomocnictwa do reprezentowania adwokat K. T-T. i nie przedłożyła jej pisemnego oświadczenia, że opłaty za spełnioną z urzędu pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części, to wnioskowi należało odmówić w związku z czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 §1 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 8 ppsa.