Uzasadnienie
Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] wydał Decyzję Nr [...] z dnia [...].2002r. o treści: "...przyznaję st. chor. szt. J. B. dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres zajmowanego stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...]."
W uzasadnieniu decyzji podano: "St. chor. szt. J. B. zajmuje stanowisko chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] na podstawie Rozkazu Personalnego Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...].1985r., na którym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy przysługuje dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. "
J. B. skierował do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] pismo opatrzone datą [...].2005r. zatytułowane "Wezwanie", w którym wniósł o wyjaśnienie uzasadnienia decyzji zwłaszcza odnośnie możliwości obliczenia należnego mu dodatku (k. [...] akt).
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].2005r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] stwierdził, że brak jest podstaw do wyjaśnienia wątpliwości co do treści Decyzji Nr [...] z dnia [...].2002r., gdyż - jego zdaniem -uzasadnienie przedmiotowej decyzji nie budzi wątpliwości, a pismo J. B. "zmierza do nowej oceny stanu faktycznego i prawnego".
Od tego Postanowienia J. B. wniósł w dniu [...].2005r. zażalenie, w którym podniósł, że Rozkaz Personalny Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...] 1985r., na który powołano się w decyzji obowiązywał do dnia [...] 2001 r. i powołanie się na ten rozkaz w uzasadnieniu stworzyło pewną "zawiłość" utrudniającą ustalenie jego służby zawodowej, w tym jego stanowiska służbowego i okresu zajmowania przez niego określonego stanowiska.
W wyniku rozpatrzenia tego zażalenia - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] Postanowieniem Nr [...] z dnia [...]2005r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Na uzasadnienie podano, że treść Decyzji Nr [...] z dnia [...] 2002r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości, a odwołujący się "kwestionuje rozstrzygnięcia personalne i żąda rozstrzygnięć zupełnie innego stanu prawnego i faktycznego". Podniesiono, że "skarżący otrzymał należne uposażenie wraz z dodatkami."
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się J. B., który w skardze wniósł o uchylenie postanowienia. Skarżący w obszernej skardze zarzucił, że z przedmiotowej decyzji o przyznaniu dodatku specjalnego i z jej uzasadnienia nie wiadomo, jakie i w jakim okresie uposażenie miał otrzymywać.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.):
"Art. 113. §2. Organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. "
Jest niewątpliwym, że przedmiotowa Decyzja nr [...] z dnia [...].2002r. została wydana w oparciu o Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.) i taką podstawę prawną zawiera w swoim uzasadnieniu. Z treści § 11 pkt 4 tego aktu prawnego wynika, że żołnierze otrzymują jako dodatek do uposażenia zasadniczego -dodatek specjalny, a z § 5 pkt 1: "Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, dodatki, o których mowa w § 11, przyznają, podwyższają, wstrzymują lub obniżają decyzją (...) określającą datę nabycia lub utraty uprawnień do dodatku, jego wysokość i podstawą przyznania, wstrzymania lub obniżenia dodatku. "
Przedmiotowa decyzja nie zawiera jasnej i nie budzącej wątpliwości daty nabycia przez J. B. dodatku specjalnego w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. Wobec przyznania go "na okres zajmowanego stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...]" istotnym wydaje się bliższe określenie tego okresu, przy czym nie należy wykluczyć, że organ w inny sposób rozumiał treść wydanej przez siebie decyzji.
Należy - zdaniem Sądu - zauważyć, że uzasadnienie decyzji zawiera dwie daty - [...].1985r. jako datę Rozkazu Personalnego Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr [...], na podstawie którego skarżący zajmuje stanowisko chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] i dzień 10 października 2000r. będący datą wydania przez Ministra Obrony Narodowej Rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego już tylko te okoliczności powodują że treść przedmiotowej decyzji, która w swym założeniu rodzi uprawnienia żołnierza do konkretnego dodatku do uposażenia i na konkretny okres i z tego względu winna być jednoznaczna - budzi wątpliwości, które organ winien wyjaśnić w drodze postanowienia. Niejednoznaczność przedmiotowej decyzji prowadzi do trudności w ustaleniu sensu rozstrzygnięcia i dlatego sięgnięcie do instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 kpa może doprowadzić do usunięcia niejasności co do treści tej decyzji. Na takim stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16.06.1997r. sygn. akt I SA/Ka 1612/96. (LEX nr 30804). Istotą "wyjaśnienia wątpliwości" co do treści decyzji jest objaśnienie, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens (zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.01.2003r. sygn. akt III SA 622/01 - LEX nr 137799, a także z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.12.2002r. sygn. akt II SA 1560/01 - LEX nr 126798).
Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że treść Decyzji nr [...] z dnia [...].2002r. budzi wątpliwości wymagające wyjaśnienia, a przeto w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł jak w wyroku.