Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 stycznia 2017 r. ([...]), po rozpatrzeniu wniosku T. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...] 2013 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 156 §1 pkt 2 kpa, art. 157 §1 kpa oraz art. 158 kpa w zw. z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierującymi pojazdami (Dz. U. z 2011 r., nr 30, poz. 1521) odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] 2013 r.
Decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została doręczona T. J. w dniu 9 lutego 2017 r.
W dniu 7 marca 2017 r. T. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2017 r. ([...]) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] 2013 r.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wskazać należy, że decyzja wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności jest decyzją w nowej sprawie, a więc decyzją pierwszej instancji i służy od niej odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. Jaśkowska Małgorzata, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, opublikowano: LEX/el. 2016).
W przedmiotowej sprawie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, jako od decyzji wydanej w pierwszej instancji należało złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Należy również wskazać, że jakkolwiek zgodnie z art. 112 w zw. z art. 126 kpa błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia to przepis ten nie stwarza podstawy do rozpoznania skargi w sprawie w której skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Niemniej jednak błąd w pouczeniu winien stanowić podstawę do przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Aby uczynić temu zadość skarżący winien więc wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozparzenie sprawy złożyć do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 23 stycznia 2017 r.
Na marginesie wskazać należy, że w aktach administracyjnych sprawy nie ma wniosku T. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...] 2013 r. ([...]), po rozpatrzeniu którego wydano zaskarżoną do Sądu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Skoro, jak wyżej wskazano, w rozpatrywanej sprawie nie został wyczerpany tryb "przedskargowy", skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, odrzucić.