Uzasadnienie
Skarżący R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 marca 2006r. znak: [...], którym po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymane zostało w mocy postanowienie z dnia [...] lipca 2005r. znak: [...] wydane przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w sprawie przekazania, Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej R. jako organowi właściwemu sprawę dotyczącą wniosku R. T. o zamianę mieszkania.
Wydanie zaskarżonego postanowienia poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi:
R. T. zamieszkuje w R. przy ul. [...]. Skarżący podaje, że mieszka w bardzo trudnych warunkach tj w lokalu składającym się z jednego pomieszczenia o pow.11,38 m2 bez własnego węzła sanitarnego, położonego na strychu Biblioteki Publicznej, ciemnego, nadto skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, samotną utrzymującą się z najniższej renty i od szeregu lat chciałby zamienić zajmowane pomieszczenie na lokal składający się z jednego pokoju wraz z samodzielnym węzłem sanitarnym.
W dniu [...] czerwca 2005r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w R. wpłynął wniosek z tej samej daty R. T. o zamianę mieszkania. We wniosku skarżący szczegółowo opisał warunki w jakich zamieszkuje, a także swoją sytuację zdrowotną, finansową, rodzinną oraz swoje wieloletnie starania o uzyskanie mieszkania.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w R. postanowieniem z dnia [...] lipca 2005r. znak: [...], wydanym na podstawie art.65 § 1 kpa, przekazał Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej w R. zgodnie z właściwością, sprawę dotyczącą prośby R. T. o zamianę mieszkania.
W uzasadnieniu postanowienia podano, że stosownie do treści art. 65 § 1kpa, jeżeli organ administracji publicznej do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.
Zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył R. T. W zażaleniu jeszcze raz opisał swoją trudną sytuację mieszkaniową i życiową. A nadto podniósł, że od 25 lat składa do Urzędu w R. prośby o jeden pokój mieszkalny z własnym węzłem wodno-kanalizacyjnym, stąd też nie może spodziewać się pozytywnego rozpatrzenia jego prośby. Dlatego też skoro Ośrodek Pomocy Społecznej nie dba o to, aby mógł mieszkać w normalnym pokoju w R., to prosi o skierowanie jego prośby do innego miasta np. do N., J., N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 3 marca 2006r. znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało; Stosownie do art.4 ust.1-ust.3 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego /t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 31, poz.266 z późn.zm./ tworzenie warunków do zaspakajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. W celu realizacji tych zadań gmina wykorzystuje mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Na podstawie art.21 ust.1 pkt 2 wymienionej wyżej ustawy, rada gminy uchwala zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Rada Miasta w dniu 21 grudnia 2001r. podjęła uchwałę Nr XL/310/01 w sprawie ustalania zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy.
W świetle §3 i § 5 załącznika Nr 1 do wskazanej uchwały, wynajmującym lokale mieszkalne jest R., reprezentowana przez Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w R. Wobec powyższego należy stwierdzić, że organem właściwym do wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia prośby R. T. o zamianę lokalu komunalnego jest Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w R. Z uwagi na to, że art.19 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej, Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w momencie gdy stwierdził, że nie jest organem kompetentnym do rozpatrzenia sprawy R. T. zobligowany był w trybie art.65 § 1 kpa do niezwłocznego przekazania sprawy do organu właściwego jakim jest Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w N. Skargę na powyższe postanowienie złożył R. T. W uzasadnieniu skargi zakwestionował fakt przekazania jego wniosku do organu właściwego.
Podał, że w ogłoszeniach przed biurem Ośrodka Pomocy Społecznej zamieszczona była informacja o wolnych mieszkaniach w N. i w takiej sytuacji jego sprawa powinna być przekazana do powiatu w N. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia podkreślając, że podnoszone w skardze zarzuty, iż Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej winien przekazać jego wniosek z dnia [...] czerwca 2005r. do Starosty Powiatu nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Skarga nie jest zasadna, a zaskarżone postanowienie zgodne jest z obowiązującym stanem prawnym.
Zgodnie z art.65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji publicznej do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis ten jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, a to oznacza, że organ, który jest niewłaściwy w sprawie ma obowiązek przekazać podanie do organu właściwego, a nie do organu wskazywanego jako właściwy przez stronę. Nadto art.19 kpa stanowi, że organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Zgodnie art.4 ust.1-ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego /t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 31, poz.266 z późn.zm./ tworzenie warunków do zaspakajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. W celu realizacji tych zadań gmina wykorzystuje mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Na podstawie art.21 ust.1 pkt 2 wymienionej wyżej ustawy, rada gminy uchwala zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Rada Miasta w dniu 21 grudnia 2001r. podjęła uchwałę Nr XL/310/01 w sprawie ustalania zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy.
W świetle §3 i § 5 załącznika Nr 1 do wskazanej uchwały, wynajmującym lokale mieszkalne jest R., reprezentowana przez Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w R. A zatem obowiązek zaspakajania potrzeb mieszkaniowych jaki został nałożony na gminy dotyczy wspólnoty samorządowej. Z kolei ustawa o Samorządzie gminy z dnia 8 marca 1990r. w art.1 ust.1 stanowi, Mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową. Tym samym nałożony na gminy obowiązek zaspakajania potrzeb mieszkaniowych dotyczy mieszkańców danej gminy, a nie mieszkańców innych gmin. Stąd też brak podstaw prawnych do żądania, aby wniosek mieszkańca danej gminy dotyczący otrzymania lokalu komunalnego był kierowany do innej gminy niż gmina na terenie której zamieszkuje wnioskodawca.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy i stan faktyczny sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, albowiem jest ono zgodne z obowiązującym prawem. Nie stwierdzono również uchybień postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.