Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 10 marca 2005 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2005 r. o utracie przez Z.B. z dniem [...] 2004 r. statusu osoby bezrobotnej.
W uzasadnieniu decyzji organy powoływały się na treść art. 33 ust. 4 pkt 3 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) wskazując na okoliczność, iż w dniu 14.06.2004r. Z.B. została przez Powiatowy Urząd Pracy w T. przedstawiona oferta zatrudnienia w firmie Handlowej "S." w W. na stanowisku mechanika maszyn rolniczych jednakże skarżący odmówił jej przyjęcia. Zdaniem organu pierwszej instancji, jak i organu odwoławczego odmowa jest nieuzasadniona. Oferta pracy była odpowiednia, spełniała wymagania dotyczące:
- - podlegania ubezpieczeniu społecznemu, w pełnym wymiarze czasu,
- - odpowiadająca kwalifikacjom zawodowym skarżącego,
- - odpowiednia do stanu zdrowia, który nie zgłaszał żądnych przeciwwskazań do podjęcia pracy,
- - łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem nie przekraczał 3 godzin.
Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy wyżej powołanej "Starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który: 3) odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni".
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy w/w, ilekroć w ustawie jest mowa o odpowiedniej pracy - oznacza to zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może ją wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin.
Z oświadczenia skarżącego wynikało, że posiada średnie wykształcenie w dziedzinie mechanizacji rolnictwa oraz posiada staż pracy w tym zawodzie. Brak było zatem zdaniem organów powodu do odmowy przyjęcia zaoferowanej pracy.
Nadto Wojewoda ustosunkował się do złożonego przez skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji informując, iż nie zachodzą z art. 156 § 1 kpa.
W skardze na decyzję Wojewody wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Z.B. nie kwestionując ustaleń organu co do swego wykształcenia domagał się jej uchylenia celem zastosowania przez organ drugiej instancji przepisów 157-159 kpa, albowiem w rozpatrywanej sprawie nie było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji. Nadto skarżący domagał się odszkodowania i zarzucił przekroczenie przez organ pierwszej instancji terminu do przekazania odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując zajęte stanowisko.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Z ustalonego przez organy stanu faktycznego wynika, że oferta zatrudnienia w Firmie Handlowej "S." w W. była związana z oczekiwaniem przez pracodawcę od potencjalnych pracowników wykształcenia kierunkowego minimum zawodowego, kilkuletniego stażu w zawodzie oraz prawa jazdy.
Skarżący nie wskazał w skardze na okoliczności mogące uzasadniać odmowę przyjęcia przez niego tej propozycji, a jedynie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji podniósł, iż stan aktualnej techniki i postęp w tym zakresie, powoduje, że jego kwalifikacje nie odpowiadają aktualnym wymogom.
Trafnie przyjął organ odwoławczy, iż ustawodawca przewidział w takich sytuacjach w art. 2 ust. 1 pkt 16 " uprzednie szkolenie".
Nie znajduje uzasadnienia prawnego żądanie stwierdzenia przez organ odwoławczy nieważności decyzji organu pierwszej instancji, gdyż nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w pkt 1 - 7 przepisu art. 156 § 1 kpa.
Działając w zakresie wskazanym w przepisie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Nie dopatrzył się też naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Organy zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego, dokonując prawidłowej interpretacji tych przepisów w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Z tego względu skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).