Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 10 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 449/19

Uzasadnienie

Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 5 kwietnia 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu na przedstawienie opinii opiekuna naukowego.

Postanowieniem tym, działając na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1257 ze zm.) dalej "k.p.a.", po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o przedłużenie okresu na przedstawienie opinii opiekuna naukowego oraz ewentualne rozbudowanie opinii do czasu wyjaśnienia kwestii skreślenia z listy słuchaczy studiów doktoranckich na Wydziale Filozoficznym [...], Rektor Uniwersytetu [...] odmówił wydłużenia ww. terminu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić, gdyż dotyczy ona postanowienia nieobjętego zakresem właściwości sądów administracyjnych.

Kontrola legalności sprawowana jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2018.2107). Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) dalej "p.p.s.a.".

Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 tej ostatniej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz.149 i 650) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Mając na uwadze tak określony zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, w pierwszej kolejności należało ocenić, czy zaskarżone w tej sprawie postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 5 kwietnia 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu na przedstawienie opinii opiekuna naukowego, mieści się w którejś z kategorii postanowień podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionych w ww. przepisie.

Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 123 k.p.a. W myśl wskazanego przepisu, w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia, które dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Postanowienie organu wydane w tym trybie ma charakter wpadkowy (incydentalny) względem postępowania, do którego się odnosi, a w związku z tym nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie.

Ponadto na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, gdyż brak jest odpowiedniego przepisu k.p.a., który przewidywałby możliwość jego zaskarżenia, stosownie do brzmienia art. 141 § 1 k.p.a. Tym samym ww. postanowienie, jako niemieszczące się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Prawidłowość tego aktu może być przez skarżącego kwestionowana jedynie wraz z odwołaniem od wydanej w sprawie decyzji (art. 142 k.p.a.).

Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 5 kwietnia 2018 r. – jako niedopuszczalna – podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.