Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 26 listopada 2010 r. Nr [...] działając na podstawie art. 134 K.p.a. w zw. z art. 129 § 2 K.p.a. stwierdziło, że odwołanie S. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2010 r., znak: [...] w sprawie w sprawie stwierdzenia nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku okresowego w wysokości 676,35 zł i żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia do ostatniego dnia miesiąca września 2010 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2010 r., znak: [...] została doręczona w dniu 2 września 2010 r. Przedmiotową decyzję w imieniu Strony odebrał Pan K. G., sąsiad Strony, który podjął się oddać przesyłkę adresatowi, co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Dalej organ podniósł, że w myśl art. 43 k.p.a. doręczenie sąsiadowi Strony jest uważane za skuteczny sposób doręczenia pisma.
Natomiast odwołanie S. K. złożył w dniu 29 września 2010 r. nadając je listem poleconym na poczcie w A. Na odwołaniu widnieje także data dzienna "29.09.2010 r." i jest to zapewne data pisania przedmiotowego odwołania. W swoim piśmie zatytułowanym "Odwołanie-Wyjaśnienia" S. K. przyznaje, że "Na wszystkie pisma, które do mnie p. M. M. wysłała, a jest ich 5 ([...], [...], [...] z dnia 30.07.2010 i [...], [...] z dnia 27.08.2010) odpisuję i wyjaśniam - pisma te wszystkie zresztą odebrał wujo, bo ja w tym czasie byłem w B [...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że strona nie złożyła odwołania w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 k.p.a., tzn. w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.
Wobec powyższego z upływem dnia 16 września 2010 r. (czwartek) przedmiotowa decyzja Kierownika MOPS z dnia [...] 2010 r., znak: [...] w sprawie odmowy przyznania Panu S. K. przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu leków, odzieży oraz żywności, stała się ostateczna. Strona złożyła odwołanie 13 dni po upływie dopuszczalnego terminu odwołania i nie podała usprawiedliwiającej przyczyny uchybienia terminu, mimo prawidłowego pouczenia w decyzji organu I instancji. Strona nie uprawdopodobniła przyczyny uchybienia termu do wniesienia odwołania i nie złożyła również wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 58 k.p.a. W tym stanie rzeczy, stwierdza organ, złożone przez S. K. odwołanie należy uznać za wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł S. K. Skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania i przyznanie zapomóg, które mu odebrano. Podniósł, że przesyłki kierowane do niego odebrał wujo, który nie powinien tego robi, a On sam wówczas przebywał w B, o czym poinformował pracownika MOPS. Poza tym skarżący opisał swoje trudne warunki materialne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 129 kpa odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona.
Z kolei zgodnie z art. 57 §5 pkt 2 i 3 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego lub złożone w polskim urzędzie konsularnym. Natomiast w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 kpa).
W przedmiotowej sprawie decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2010 r. została doręczona w dniu 2 września 2010 r. sąsiadowi skarżącego, który zobowiązał się doręczyć ją skarżącemu. Takie doręczenie jest zgodne z unormowaniem zawartym w art. 43 kpa, a mianowicie w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Natomiast odwołanie skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w A w dniu 29 września 2010 r., a więc już po terminie. Skarżący nie złożył przy tym prośby o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Należy podnieść, iż skarżący w jednym ze swoich pism poinformował organ I instancji o fakcie wyjazdu z miejsca zamieszkania, jednakże nie podał swojego nowego adresu, a wręcz odmówił jego podania.
W takiej sytuacji organ nie miał obowiązku oczekiwać z wydaniem decyzji do czasu powrotu skarżącego do miejsca zamieszkania.
Skarga zatem jako nieuzasadniona musiała ulec oddaleniu na mocy art. 151 ppsa.