Uzasadnienie
L. L. –zwana dalej "Skarżącą" - wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 5 marca 2019 r. ([...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2019 r. Skarżąca zastała wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz podanie numeru PESEL. Ponadto, drugim zarządzeniem z tego samego dnia Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Skarżąca została pouczona, że nie uzupełnienie wymienionych braków formalnych i fiskalnych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań skutkować będzie odrzuceniem skargi. Zarządzenia te zostały odebrane przez Skarżącą w dniu 26 listopada 2019 r. W wyznaczonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi ani jej braków fiskalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Natomiast Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ponieważ Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi (co potwierdza informacja z kasy WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2019 r.), musiała ona zostać odrzucona.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w sentencji postanowienia.