Uzasadnienie
Stowarzyszenie Obrony Praw Obywatelskich Powiatu [...] z siedziba w [...] wniosło do Sądu skargę na "loterię [...]" w dniu [...]2004 r.
W dniu [...] 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał stroną Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez:
- 1) wskazanie co jest przedmiotem skargi, przy uwzględnieniu zakresu kognicji Sąd, określonego w art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270),
- 2) wykazaniu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone przez przedmiot skargi,
- 3) wskazanie na czym polegało naruszenie prawa, zarzucane przez Skarżącego organowi administracyjnemu,
- 4) wykazanie, że Stowarzyszenia działa w imieniu własnym w zakresie swoich celów i zadań statutowych albo też -wykazanie się skutecznym pełnomocnictwem do reprezentowania strony (stron),
- 5) wykazanie, że Pani M. G. jest upoważniona do 1-osobowego reprezentowania Stowarzyszenia przed Sądem,
- 6) doręczenie Sądowi (a) statutu Stowarzyszenia oraz (b) dowodu zarejestrowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa,
- 7) wykazanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu Administracyjnego strona wyczerpała środki zaskarżenia.
Ponieważ udzielona odpowiedź niewiele wyjaśniała, a z jej tekstu wynikało że strona Skarżąca działająca bez zawodowego pełnomocnika nie rozumie treści pytań Sądu, sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie.
Burmistrz Miasta [...] wniósł o odrzucenie skargi. W ocenie organu administracyjnego Skarżące Stowarzyszenie nie wykazało się legitymacją skargową. Żadna z osób, które kierowały pisma do Burmistrza w tej sprawie nie wskazywały na Stowarzyszenie, które miałoby je reprezentować. Samo zaś Stowarzyszenie przed skierowaniem skargi do Sądu, ani nie uczestniczyło w żadnym postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Burmistrza Miasta, ani nie wzywało Burmistrza do usunięcia naruszenia praw czy interesu prawnego Stowarzyszenia czy innych osób.
Loteria na które skarży się Stowarzyszenie to publiczne losowanie osób, z którymi miały być zawarte umowy dzierżawy miejsc handlowych w obrębie pasa drogowego ul. [...] i ul. [...] w [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
M. G. podpisana pod skargą nie wykazała, że jest uprawniona do jednoosobowego reprezentowania Stowarzyszenie i podpisania skargi do Sądu. Równocześnie § 34 ust.1 statutu Stowarzyszenia ustala, że na zewnątrz Stowarzyszenie jest reprezentowane przez Zarząd liczący od 3 do 5 członków.
§ 2 statutu Stowarzyszenia ustala, że Stowarzyszenie ma na celu obronę zrzeszonych członków. Tymczasem Stowarzyszenie nie wykazało, że wnosi skargę na rzecz swych członków, którzy wyrazili na to zgodę (art. 101 ust.2a ustawy o samorządzie gminnym, w zw. z art.50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Stowarzyszenie nie wykazało, że skarga była poprzedzona udziałem Stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym i że tego właśnie dotyczy skarga (art.52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)
Stowarzyszenie nie podważyło też skutecznie twierdzenia Burmistrza Miasta [...], że przedmiotem skargi jest czynność będąca przygotowaniem czynności prawa cywilnego (umowy dzierżawy). Dlatego należało przyjąć że przedmiotem nie jest sprawa sądowoadministracyjna w rozumieniu art.1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.58 § pkt 3 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm.Dz.U.r.2004, nr 162, poz.1692)