Uzasadnienie
H. Ż., K. S., A. S., B. S., J. S., Z. Ł. i M. Ł. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 1999 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W piśmie z dnia 23 sierpnia 2003 r. skarżący cofnęli skargę.
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Sąd podjął postępowanie z udziałem następców prawnych zmarłych skarżących. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 464/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., zatem w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec jednoznacznej treści pisma skarżących o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.