Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia 25 marca 2004 r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. po rozpatrzeniu odwołania P. O. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. Nr [...] z dnia [...].01.2004 r. w sprawie uznania wyżej wymienionego za czasowo niezdolnego do służby wojskowej na okres 24 miesięcy - kategoria "B", działając na podstawie art. 127 § 1 i 138 kpa w związku z § 30 ust.4 oraz §§31 i 32 rozporządzenia MON z 10.06.1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 1992 r. Nr 57 poz. 278 z późniejszymi zmianami) - utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy.
W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy stwierdził, że po analizie całości dostępnych dowodów, zespół orzeczniczy Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. ustalił, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Dalej organ podnosi, że schorzenie wykryte u orzekanego nie pozostaje w związku ze służbą wojskową, a jedynie zostało ujawnione w jej toku. Wirusowe zapalenie wątroby przebiega zazwyczaj bezobjawowo, a badania krwi wykrywające je nie należą do badań przesiewowych przy ocenie zdolności do odbycia czynnej służby wojskowej. Jednoznaczna opinia Komendanta Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w K. wykonana na zlecenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L., wykluczyła możliwość uznania związku schorzenia z warunkami i właściwościami odbytej służby wojskowej.
W związku z powyższym RWKL w K. utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy, nie znajdując podstaw do jego uchylenia -kategoria "B" na okres 24 miesięcy. Po upływie okresu odroczenia ponownie będzie określana kategoria zdolności do czynnej służby wojskowej przez komisję lekarską właściwą dla miejsca zamieszkania orzekanego. Podkreślono, że ustalenie kategorii zdolności do służby wojskowej wynika z wymogów rozporządzenia MON z 10.06.1992 r. cytowanego powyżej i określa wyłącznie stopień zdolności do tej służby, a wydane orzeczenie nie stanowi świadectwa zdrowia.
Na powyższe orzeczenie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P. O. Skarżący zarzucił, że ustalenie, iż jego choroba nie ma związku ze służbą wojskową jest nietrafne, gdyż wcześniej nie miał żadnych objawów tej choroby, a wirus został u niego wykryty po 16.10.2003 r., kiedy oddał honorowo krew, tj. po dwóch tygodniach odbywania służby wojskowej. Na początku służby został poddany zabiegowi strzyżenia włosów oraz szczepieniom ochronnym, podczas których mogło dojść do zakażenia. Skarżący nie zgadza się również z orzeczeniem w części przyznania mu kategorii "B" w zakresie zdolności do służby wojskowej, gdyż jego zdaniem WZW jest chorobą nieuleczalną.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie w części dotyczącej uznania braku związku schorzeń ze służbą wojskową i oddalenie w części ustalenia zdolności do czynnej służby wojskowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 06.11.2000r sygn. akt OSA 1/00) oraz Sądu Najwyższego (uchwała z dnia 19.01.1998r sygn. akt OPS 8/97 -ONSA z 1998r z.2 poz.39) od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o których mowa w art. 29 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony R.P., w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojsko wadia celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, obecnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie przysługuje.
Orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku chorób ze służbą wojskową jest wypowiedzią zespołu lekarzy (zagadnieniem wstępnym) niezbędną do wydania decyzji uprawniającej do świadczeń i nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest decyzją ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej.
Od decyzji ustalającej prawo do świadczenia i jego wysokości, a także w przypadku nie wydania przez organ decyzji w tej sprawie odwołanie przysługuje do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego.
Właściwym w tych sprawach jest sąd pracy i ubezpieczeń społecznych a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Z powyższych przyczyn w części dotyczącej związku schorzenia ze służbą skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.
Odnośnie skargi w części dotyczącej zdolności do służby wojskowej podnieść należy, iż Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Przeprowadzając w powyższym zakresie kontrolę przeprowadzonego postępowania administracyjnego Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego, jak też przepisów postępowania, wobec czego w tej części skargę oddalił na mocy art. 151 ppsa.