Uzasadnienie
Skarżąca Z. S. pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. (data nadania) wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie prośbę o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego w T. Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 kwietnia 2005r., sygn. akt [...], w przedmiocie odrzucenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] marca 2005r. Skarżąca kwestionuje prawidłowość działania Sądu, który odrzucając jej wniosek powołał się na upływ 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie, skoro dawniej termin odwołania wynosił miesiąc. Podnosi, że jest to bezlitosne stanowisko, bo nieraz czas dotarcia przesyłki do adresata wynosi około tygodnia. Skarżąca wnosi o wnikliwe rozpatrzenie jej sprawy przez NSA i uchylenie przedmiotowego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podnieść należy, że skarżąca adresowała swą skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. Tymczasem wskutek zmian legislacyjnych, jakie odnośnie organizacji i ustroju sądów administracyjnych nastąpiły z dniem 1.01.2004r., zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1271) z dniem 1 stycznia 2004r. zlikwidowane zostały ośrodki zamiejscowe NSA, a w ich miejsce utworzono wojewódzkie sądy administracyjne. Dlatego też uznać należy, że adresatem wniesionej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest jednak kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na postanowienie Sądu Okręgowego w T. Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odrzucenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] marca 2005r. z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego.
Zaskarżone mniejszą skargą postanowienie sądu okręgowego jest postanowieniem sądu cywilnego wydanym w sprawie cywilnej. Z treści art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego wynika bowiem, że postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sprawą cywilną, a z art. 2 kpc wynika, że do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Podkreślić należy, że konstrukcja prawna sprawy cywilnej oparta jest bowiem łącznie na kryterium materialnoprawnym, tj. charakteru danego stosunku prawnego i na kryterium formalnym, wyrażającym się w przekazaniu określonej sprawy do zakresu działania sądów powszechnych (por. postanowienie SN z 4 kwietnia 2003r., III CZP 11/03, LEX 78812). Wprawdzie sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych nie są cywilnymi w sensie materialnoprawnym (ze względu na stan prawny oraz prawa i obowiązki podmiotów stosunków prawnych o charakterze równorzędnym) albowiem źródłem roszczenia jest stosunek administracyjnoprawny, niemniej jednak są to sprawy cywilne w znaczeniu formalnym, podlegają bowiem właściwości sądów powszechnych, na podstawie kodeksu postępowania cywilnego.
Tymczasem zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zaskarżone niniejszą skargą postanowienie sądu pracy i ubezpieczeń społecznych jest postanowieniem sądu cywilnego, wydanym w postępowaniu cywilnym w sprawie cywilnej. Pozostaje więc poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Brak zatem w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi.
W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Sądu Okręgowego nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.