Uzasadnienie
Skarżąca Z. S. pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. (data nadania) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "odwołanie" od wyroku Sądu Okręgowego w K., który orzekł, że jest ona całkowicie zdolna do pracy i nie przyznał jej żadnego ze stopni niepełnosprawności. Podniosła, że jest chora na epilepsję i żaden pracodawca nie zatrudni jej. Dlatego prosi o przyznanie renty socjalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawową kwestią w mniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na wyrok Sądu Okręgowego w K., w przedmiocie stopnia niepełnosprawności z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego.
Zaskarżony niniejszą skargą wyrok sądu okręgowego jest wyrokiem sądu cywilnego wydanym w sprawie cywilnej. Z treści art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego wynika bowiem, że postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sprawą cywilną, a z art. 2 kpc wynika, że do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Podkreślić należy, że konstrukcja prawna sprawy cywilnej oparta jest bowiem łącznie na kryterium materialnoprawnym, tj. charakteru danego stosunku prawnego i na kryterium formalnym, wyrażającym się w przekazaniu określonej sprawy cło zakresu działania sądów powszechnych (por. postanowienie SN z 4 kwietna 2003r., III CZP 11/03, L EX 78812). Wprawdzie sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych nie są cywilnymi w sensie materialnoprawnym (ze względu na stan prawny oraz prawa i obowiązki podmiotów stosunków prawnych o charakterze równorzędnym) albowiem źródłem roszczenia jest stosunek formalnym, podlegają bowiem właściwości sądów powszechnych, na podstawie kodeksu postępowania cywilnego.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zaskarżony zatem mniejszą skargą wyrok sądu okręgowego w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Brak więc w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi.
W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżony w mniejszej sprawie wyrok Sądu Okręgowego nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.