Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2010r Nr [...] Burmistrz Miasta T przekazał według właściwości do Burmistrza Miasta C podanie o umorzenie zobowiązań z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z tytułu zaliczki alimentacyjnej dłużnika alimentacyjnego M. B., z uwagi na miejsce zamieszkania dłużnika. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że M. B. złożył w Ośrodku Pomocy Społecznej w T wniosek o umorzenie długu powstałego z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z tytułu zaliczki alimentacyjnej. Badając sprawę, ustalono, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organem właściwym dla dłużnika jest zgodnie z art. 23 pkt 9 powołanej ustawy wójt, burmistrz, prezydent miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego, a ponieważ dłużnik mieszka C, organem właściwym jest Burmistrz Miasta C. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie całości długu alimentacyjnego.
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2011r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając w całości stanowisko organu I instancji.
Ustalono, że przedmiotowe należności powstały z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych, zatem organem właściwym do umorzenia należności, jest, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dni 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów – właściwy organ dłużnika. No poparcie swoich twierdzeń organ powołał postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt I OW 173/09
W skardze pełnomocnik skarżącego domagał się umorzenia w całości zaległości alimentacyjnych syna.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisku i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę oświadczając, że "syn (skarżący) pracuje i powinien płacić alimenty".
Sąd stwierdzając, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne uznał, że pełnomocnik skarżącego skutecznie cofnął skargę.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd umorzył postępowanie sądowe