Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym dnia 12.09.2014 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Z urzędu stwierdza się, że postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie dla niej adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas E. T. (k. 25). W zakresie zaś wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych postępowanie umorzono jako, że skarżąca korzysta ze zwolnienia przedmiotowego (k. 13-15).
Z urzędu stwierdza się także, że wyznaczona adwokat podjęła czynności przed sądem administracyjnym pierwszej instancji (k.
- 37) i otrzymała za nie stosowne wynagrodzenie (k. 38). Po wyroku złożyła zaś wniosek o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia (k. 45).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "ppsa". Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ppsa). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa).
W niniejszej sprawie dla skarżącej ustanowiono już adwokata, wyznaczonego ostatecznie przez Okręgową Radę Adwokacka w osobie mecenas E. T. W świetle powyższego przyznanie po raz kolejny skarżącej prawa pomocy w tym zakresie jest więc bezprzedmiotowe jako, że zostało ono już skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Powyższe zaś oznacza, że wyznaczona adwokat jest w dalszym ciągu pełnomocnikiem strony zobowiązanym do udzielenia skarżącej pomocy prawnej, jaką na tym etapie postepowania uzna za właściwą.
Co się zaś tyczy wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych to przypomnieć należy, że skarżąca w dalszym ciągu korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.