Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 listopada 2011r., sygn. akt III SA/Kr 472/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę C Sp. z o.o. z siedzibą w Z na czynność Gminy – Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu z dnia 7 kwietnia 2011r. w przedmiocie wyboru najkorzystniejszej oferty.
W dniu 28 listopada 2011 r. (data nadania) pełnomocnik koncesjodawcy – Gminy – Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu, złożył wniosek o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach od skarżącego na rzecz koncesjodawcy, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Skarga w sprawie zakończonej wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2011r., sygn. akt III SA/Kr 472/11, została wniesiona na podstawie ustawy z dnia 9 stycznia 2009r. o koncesji na roboty budowlane i usługi (Dz.U. Nr 19, poz. 101, z późn. zm.). W art. 27 ust. 2 tej ustawy przewidziano, że w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), jeżeli przepisy rozdziału 4 ustawy o koncesji na roboty budowlane i usługi nie stanowią inaczej. Analiza treści rozdziału 4 ustawy o koncesji na roboty budowlane i usługi prowadzi do wniosku, że nie wprowadza on żadnych wyjątków od zasad zasądzania kosztów postępowania przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzupełnienie wyroku może nastąpić tylko wówczas, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy obowiązany był zamieścić. Uzupełnienie wyroku następuje na wniosek złożony w terminie 14 dni od doręczenia wyroku, a gdy wyroku się nie doręcza – od dnia jego ogłoszenia. Wskazać należy, że sąd jest obowiązany rozstrzygnąć o kosztach tylko w niektórych orzeczeniach (art. 209 p.p.s.a.) i tylko wówczas, gdy strona złoży stosowny wniosek (art. 210 § 1 p.p.s.a.). W postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym jako sądem pierwszej instancji obowiązuje bowiem zasada ograniczonej odpowiedzialności za wynik postępowania (odmienne zasady co do zwrotu kosztów obowiązują przed Naczelnym Sądem Administracyjnym). Oznacza to, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie przysługuje zwrot kosztów postępowania organowi administracji publicznej od strony skarżącej.
Natomiast zwrot kosztów postępowania, zgodnie z art. 200 p.p.s.a., przysługuje stronie skarżącej od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżona czynność, w przypadku uwzględnienia skargi.
W niniejszej sprawie koncesjodawca – Gmina, jest jedną z dwóch stron postępowania sądowoadministracyjnego, a dokładniej: organem administracji publicznej, którego działanie było przedmiotem skargi do Sądu, w rozumieniu art. 200 w związku z art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto zaś, w sprawie niniejszej, skargę oddalono.
W takim wypadku, jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, nie orzeka się o zasądzeniu kosztów na rzecz organu, a w konsekwencji WSA w Krakowie nie miał obowiązku zamieszczenia w wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
Z tych względów wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.