Uzasadnienie
wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 478/06
Dnia [...] 2005 r. skarżąca A. z siedzibą w [...] wystawiła fakturę VAT nr [...] na dowód sprzedaży samochodu osobowego [...] na rzecz A.C. Na tej podstawie, działając z wniosku A. C. - Starosta [...] wydał decyzję z dnia [...] 2005 r., nr [...] o czasowej rejestracji wymienionego samochodu. Decyzja ta nie określała terminu wygaśnięcia jej ważności.
Skarżąca A S.A. pismem z dnia [...] 2005 r. zawiadomiła kupującego A.C. o uchyleniu się od skutków oświadczenia woli o sprzedaży. Sprzedający stwierdził, że umowę zawarł pod wpływem błędu. Transakcja miała być sfinansowana z kredytu bankowego, a tymczasem w dniu [...] 2005 r. sprzedający został poinformowany, że promesa kredytowa została wydana na podstawie fałszywych dokumentów. Tym samym kredyt na zakup samochodu nie zostanie udzielony.
W dniu [...] 2005 r. przedsiębiorca skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] 2005 r., nr [...] o czasowej rejestracji samochodu. W uzasadnieniu powołano powyższe okoliczności i zażądano uchylenia decyzji organu I instancji. Sprzedający zaznaczył, że nadal jest jedynym właścicielem samochodu.
Pismem z dnia [...]2005 r. Starosta [...] poinformował SKO, że cała dokumentacja sprzedaży wraz z dowodem rejestracyjnym została przekazana Policji. Natomiast pismem z dnia 18 stycznia 2006 r. organ I instancji poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, że ważność pozwolenia czasowego z dnia 14 października 2005 r., nr K.5509/34821/05 upłynęła w dniu 13 listopada 2005 r. i nie została przedłużona.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]2006 r., nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze. Przesłanką rejestracji jest tytuł do samochodu (art.72 ust. 1 pkt 1 Prawa o rucha drogowym). Organ administracyjny I instancji zasadnie przyjął na podstawie faktury, że prawo własności samochodu przeszło na A. C., a tym samym nie można twierdzić, że właścicielem w dniu rejestracji był nadal sprzedający. Skoro zaś stroną postępowania o rejestrację samochodu może być wyłącznie osoba mająca tytuł prawny do rejestrowanego auta, więc A nie jest stroną postępowania administracyjnego, uprawnioną do inicjowania odwołaniem postępowania odwoławczego. SKO powołało się na uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 5 maja 1999 r., OPS 16/98, ONSA 1999, z.4, póz. 119, LEX 37956 wyrażającą pogląd prawny, że stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art.28 K.p.a., następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 14 pkt 3 K.p.a.
A zaskarżyło tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Sprzedający skutecznie uchylił się od skutków prawnych swego oświadczenia woli, złożonego pod wpływem błędu. Dlatego nieprawidłowe jest ustalenie organu II instancji, że sprzedający nie był uprawniony do wniesienia odwołania, a w konsekwencji niedopuszczalne było umorzenie postępowania odwoławczego z powołaniem się na brak przymiotu strony podmiotu odwołującego się.
Na rozprawie skarżący przedłożył dowód doręczenia kupującemu oświadczenia o uchyleniu się od skutków oświadczenia woli oraz wyrok sądu cywilnego, stwierdzający bezwzględną nieważność umowy sprzedaży auta.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zapisaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Istotne znaczenie dla sprawy ma ustalony fakt, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wiedział, że sprzedawca kwestionuje ustalenia faktyczne i prawne będące przesłanką wydania decyzji organu I instancji, a przede wszystkim -ustalenie dotyczące przejścia prawa własności. W szczególności sprzedający powiadomił organ administracyjny o uchyleniu się od skutków prawnych. Późniejszy wyrok sądu cywilnego potwierdził to, z czym powinien był liczyć się organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Dla takich właśnie sytuacji art.97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego przewiduje zawieszenie postępowania administracyjnego. Rozstrzyganie sporu cywilnoprawnego dotyczącego tej ostatniej kwestii nie jest objęte kompetencjami organów administracyjnych, dlatego niedopuszczalnym było samodzielne rozstrzyganie wątpliwości w tym zakresie przez organ odwoławczy (strona 5 decyzji, II akapit).
W konsekwencji Sąd stwierdza, że zakończenie postępowania odwoławczego nastąpiło przedwcześnie, z naruszeniem art.97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy dopuścił się naruszenia, o którym mowa w art.145 c§ 1 pkt 6 K.p.a. i dlatego należało skargę uwzględnić na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a.
Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę powinien również rozważyć zgodność zaskarżonej decyzji z art.74 ust.3. Prawa o ruchu drogowym [Czasowej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30 dni]. Elementem koniecznym decyzji o czasowej rejestracji samochodu jest określenie daty końcowej ważności decyzji czasowej. Tymczasem ani w decyzji o zarejestrowaniu ani w wydanym dowodzie rejestracyjnym nie wymieniono daty do kiedy ważna była rejestracja.
Postępowanie odwoławcze zostało umorzone z powołaniem się na brak statusu strony podmiotu odwołującego się i zarzuty odwołania pozostały nie rozpatrzone. Dlatego ustosunkowanie się do nich będzie zadaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ponownie prowadzącego postępowanie odwoławcze.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, póz. 1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, póz. 1692 oraz 2005, nr 94 poz.788 i nr 169, póz. 1417 i nr 250, póz. 2118 oraz 2006, nr 38, póz. 268 i nr póz. 1536).
O kosztach postanowiono na podstawie art.200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.