Uzasadnienie
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 z późn.zm./, oraz art. 5a ust 4 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 grudnia 1993 r. (Dz. U. z dnia 4 stycznia 1994 r) po rozpatrzeniu odwołania J. N., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. o odmowie przyznania J. N. płatności na zalesianie.
Wydanie powyższych rozstrzygnięć poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi:
Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte z inicjatywy J. N., który w dniu [...] grudnia 2004r. złożył wniosek o przyznanie płatności na zalesianie w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...].
W dniu [...] marca 2005r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał postanowienie o spełnieniu niezbędnych warunków we wniosku o przyznanie płatności na zalesienie.
Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] odmówił przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. W wyniku odwołania od przedmiotowej decyzji w dniu [...] stycznia 2006 r. Dyrektor [...] Oddziału ARiMR w [...] uchylił zaskarżoną decyzję ze względu na uchybienia formalne decyzji poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego i skierował sprawę do ponownego rozpoznania.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] odmówił J. N. przyznania płatności na zalesianie z powodu nie złożenia oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia.
W odwołaniu od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2006r. J. N. podniósł, iż decyzja zapadła przed upływem terminu zaskarżenia decyzji [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] czym został naruszony art.130 § 1i 2 kpa.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] stycznia 2006r..
Powołując się na przepis § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 187. póz. 1929) stanowiący, iż:
"1. Producent rolny, w terminie 7 dni od dnia założenia uprawy leśnej, informuje o tym fakcie na piśmie nadleśniczego, właściwego ze względu na miejsce położenia działek rolnych, na których została założona ta uprawa.
- 2. Producent rolny, w terminie 14 dni od dnia złożenia informacji, o której mowa w ust. l, jednakże nie później niż do dnia 31 maja:
roku, w którym zalesienie wykonano wiosną albo roku następującego po roku, w którym zalesienie wykonano jesienią - składa kierownikowi biura powiatowego Agencji oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, do którego dołącza zaświadczenie nadleśniczego potwierdzające ten fakt"
- - uznano, iż J. N. nie dopełnił przesłanki obowiązku złożenia w przewidzianym terminie zaświadczenia o którym mowa w § 9 ust 2 i z tego względu na mocy § 10 odmówiono przyznania płatności.
Skargę na powyższą decyzję Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w [...] nr [...] złożył J. N., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów art.10, art.81 w związku z art.77 § 1, art. 78 § 1 i art.79 § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98 póz. 1071 z późn. zm.) - polegające na braku przeprowadzenia postępowania dowodowego, oraz naruszenie przepisu art.130 § 1 i 2 k.p.a., gdyż druga z kolei decyzja zapadła przed upływem terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego, a tym wypadku decyzja nie mogła zostać wykonana. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Skarżący zarzucił organom powoływanie się na przepisy dyrektyw i rozporządzeń unijnych bez bliższego określenia naruszonych norm zawartych tam przepisów i nie wyjaśnienie tym samym jakich uchybień dopuścił się skarżący oraz jakich obowiązków nie dopełnił.
Ponadto skarżący wspomniał o dwóch wnioskach o przyznanie płatności na zalesianie, składanych przez niego do organu, podczas gdy za dowód w sprawie organy uznały jedynie jeden z nich- z niepotwierdzoną na kopii datą wpływu. Biorąc pod uwagę kopię wniosku z potwierdzoną datą wpływu, to zdaniem skarżącego termin wykonania prac zalesieniowych jeszcze nie upłynął i wydana przez organ decyzja jest przedwczesna.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, póz. 1 2697 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja organu II instancji oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu l instancji w sprawie przyznania płatności na zalesianie wydane zostały z naruszeniem prawa i dlatego zostały uchylone. W szczególności naruszone zostały przepisy art.7, art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego, a także § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesienie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. Nr 187, poz.1929/. Powodem uchylenia jest nie wyjaśnienie okoliczności stanu faktycznego, a w szczególności nie wyjaśnienie w jakim terminie skarżący miał wykonać zalesienie, nie wyjaśnienie okoliczności faktycznych spowodowało w konsekwencji naruszenie prawa materialnego. Dopiero ustalenie okoliczności dotyczących daty wykonania zalesienia mogło pozwolić na wydanie decyzji odmawiającej przyznania płatności na zalesianie z powodu nie złożenia przez wnioskodawcę oświadczenia o dokonanym zalesieniu.
Zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy finansowej na zalesienie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. Nr 187, poz.1929/ w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonych decyzji, zalesienie wykonuje się w terminie określonym w planie zalesienia, po otrzymaniu postanowienia o spełnieniu warunków. Bezspornym w sprawie jest, że postanowienie zostało wydane w dniu [...] marca 2005r, a doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2005r., a zatem dopiero po tej dacie mógł rozpocząć wykonywanie zalesienia. Postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie, iż zalesienie musi zostać wykonane w terminie określonym w planie zalesienia, a także pouczenie związane z obowiązkiem poinformowania i złożenia oświadczenia o wykonaniu zalesienia.
Jak wynika z przedłożonego planu zalesienia, poszczególne czynności związane z zamiarem zalesienia gruntu muszą być wykonane w określonych terminach. Pierwszą czynnością jest odpowiednie przygotowanie gleby, które / jak wynika z planu str.5/ powinno być wykonane do [...] października roku poprzedzającego zalesienie, natomiast inne zabiegi uprawowe do [...] września roku poprzedzającego zalesienie / str.6 planu/. Natomiast zalecane terminy sadzenia, to wczesna wiosna /po rozmarznięciu gleby/ do 10 maja. Zważywszy zatem na datę otrzymania postanowienia o spełnieniu warunków przez wnioskodawcę do otrzymania pomocy finansowej na zalesienie i terminy w jakich zgodnie z planem zalesienia można wykonać zalesienie, zalesienie nie mogło być wykonane w 2005r. Faktem jest, że skarżący we wniosku o przyznanie płatności na zalesienie złożonym w dniu [...] grudnia 2004r. na drugiej stronie wniosku podał, że zalesienie wykonana wiosną 2005r, ale na stronie piątej tego samego wniosku podał, że zalesienie wykonana w terminie dwóch lat.
W takich okolicznościach stanu faktycznego wydanie zaskarżonych decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesienie z powodu nie złożenia oświadczenia o wykonaniu zalesienia, zdaniem Sądu było przedwczesne, albowiem jak wynika z okoliczności sprawy zalesienie nie mogło być wykonane w 2005r., mogło być wykonane wiosną 2006r.
Na marginesie należy zaznaczyć, że przepis § 8 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. został zmieniony rozporz. Rady Ministrów dnia 14 marca 2006r. /Dz. U. 60, poz.424/. W myśl aktualnego brzmienia przepisu § 8 ust 1 "zalesienie wykonuje się po otrzymaniu postanowienia, o którym mowa w § 7 ust. 4, w terminie określonym w planie zalesienia, jednakże nie później niż w okresie sadzenia przypadającym na wiosnę roku następującego po roku, w którym postanowienie to zostało wydane".
Nadto Sąd zwraca uwagę, że w aktach administracyjnych w przedmiotowej sprawie znajdowała się tylko zaskarżona decyzja organu II instancji Nr [...] z dnia [...] marca 2006r., brak było zarówno decyzji organu l instancji jak i odwołania strony, dokumentów tych nie było również w aktach administracyjnych dołączonych do sprawy sygn.akt III SA/Kr 248/6. Dokumenty te posiadał i okazał skarżący obecny na rozprawie. Sąd zwraca uwagę na obowiązek organu przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę co wynika z treści art.54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153,poz. 1270/ uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, albowiem stwierdzono naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy.
O kosztach orzeczono zgodnie z art.200 ustawy powołanej wyżej.