Uzasadnienie
Ustanowiona dla skarżącego na podstawie postanowienia referendarskiego z dnia 19 lutego 2010 r. adwokat (k.
- 24) wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas M. M. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k.
- 36) po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 9 grudnia 2009 r. wyroku (k. 108) sporządziła i wniosła od niego skargę kasacyjną (k. 135-148) w treści której zawarła również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Oświadczyła, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu adwokat wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy wyjaśniając w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt. I OSK 336/11, że przepisy art. 209 i 210 ppsa mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 ppsa) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa (k. 174)
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokat a w związku z tym zachodzą warunki by przyznać jej należne wynagrodzenie.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2).
Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w I instancji (vide: postanowienie z dnia 19.11.2010 r. k. 115) przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.