Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniami z dnia 22 marca 2018 r. o numerach: [...] i [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 17 § 1 i 2, art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 stycznia 2018 r. o numerze [...] w sprawie zajęcia stanowiska przez wierzyciela w związku z zarzutami M. B. oraz Ł. B. na prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczące egzekucji o obowiązku o charakterze niepieniężnym tj. wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych małoletniej B. B. Na powyższe postanowienia M. B. oraz Ł. B. wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się uchylenia zaskarżonych postanowień oraz poprzedzających je postanowień organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił sprawy o sygn. akt III SA/Kr 490/18 i III SA/Kr 491/18 połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt III SA/Kr 490/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpoznaniem skargi w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu.
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że przepis ten wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych kontrolę legalności postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienia NSA z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 1897/17; z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3098/17; z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 141/18).
Przedmiotem skarg wniesionych w niniejszych sprawach są postanowienia Inspektora Sanitarnego z dnia 22 marca 2018 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym zarzutów, a więc postanowienia, które nie podlegają odrębnej kontroli sądu administracyjnego. Należy przy tym dodać, że tego rodzaju postanowienia na mocy art. 135 p.p.s.a. mogą podlegać kontroli w postępowaniu ze skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.