Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie ma osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi własnościowe mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 19,90 m2. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 516 zł netto renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Wskazując zaś na powyższe podała, że na czynsz przeznacza ok. 120 zł, na prąd ok. 60 zł, na telefon ok. 10 zł i na internet ok. 30 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwoakta (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów wynagrodzenia dla takiego pełnomocnika bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącej a co za tym idzie i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie skoro skarżąca utrzymuje się tylko z niewielkiej renty. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie pozostają skarżącej po opłaceniu wykazanych stałych miesięcznych wydatków środki wystarczają co najwyżej na skromną egzystencję. Okoliczność, że do skarżącej należy wykazane mieszkanie nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem mieszkanie to posiada co do zasady pewną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącej rozporządzeń tego rodzaju celem pozyskania środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Sprzedaż mieszkania godziłaby by bowiem w podstawy bytowania skarżącej.
Jego obciążenie może być zaś problematyczne dla tej prostej przyczyny, że więcej niż wątpliwym pozostaje aby skarżąca przy wykazanych dochodach i stałych wydatkach posiadała istotną dla banków zdolność do terminowego regulowania przyjmowanych zobowiązań (tzw. zdolności kredytowej).
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.