Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i roczną córką.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował łącznie na kwotę 572,20 zł wyjaśniając że składa się na to zasiłek macierzyński żony w wysokości 495,20 zł i świadczenie rodzinne w wysokości 77 zł.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że odniósł się do interesującej go sprawy administracyjnej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Skarżący korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.
Co się natomiast tyczy żądanego ustanowienia adwokata, to stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Tworzy bowiem spójny obraz sytuacji życiowej skarżącego i jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Skarżący jest bowiem osobą bez jakiegokolwiek majątku. Jednocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług, środki jakie ma do dyspozycji trzyosobowe gospodarstwo domowe skarżącego w na dobrą sprawę nie wystarczają nawet na opędzenie podstawowych potrzeb.
Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżący nie będzie w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie w obecnej sytuacji przekraczają możliwości płatnicze strony.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.