Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 23 grudnia 2015 r., nr [...] orzekającą względem skarżącej D. L. o uznaniu za nienależnie wypłacone świadczenie za okres od 1 lipca 2014 r. do 30 listopada 2014 r, w kwocie 4.987 zł oraz o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
Wraz ze skargą na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Mąż skarżącej uzyskuje minimalne wynagrodzenie, a ona sama pracuje na pół etatu również z minimalnym wynagrodzeniem. Ma na utrzymaniu troje uczących się dzieci. Uzyskiwane środki ledwie starczają jej na utrzymanie domu, spłatę bieżących zobowiązań i życie. Skarżąca jest zmuszona korzystać z pomocy rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.
Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu.
Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącej jest uzasadniony i odpowiada przesłankom określonym w ww. artykule.
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, w której ustalono, że skarżąca pobrała nienależnie świadczenia w wysokości 4.987 zł z tytułu stypendium za odbywanie stażu oraz zobowiązano ją do zwrotu tego świadczenia. Zestawiając tę kwotę z sytuacją rodzinną i majątkową wnioskodawczyni uznać należy, że znajduje się ona w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Ma trójkę uczących się dzieci, mąż uzyskuje minimalne wynagrodzenie. Wnioskodawczyni pracuje na pół etatu z wynagrodzeniem minimalnym i w celu utrzymania rodziny zmuszona jest korzystać z pomocy rodziny.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, obowiązek zapłaty kwoty 4.987 zł, w sytuacji majątkowej wnioskodawczyni, mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci braku środków koniecznych do utrzymania rodziny.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a uwzględnił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.