Uzasadnienie
AUzasadnienie
A. M., zwana dalej skarżącą, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 28 stycznia 2021 r., nr [...], znak: [...], w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, że w trybie kontroli, na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), w dniu 31 marca 2021 r. nr 15/2021 (znak: 117.40721.28.2021) uwzględniono skargę skarżącej w całości. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie.
Skoro w niniejszej sprawie organ odwoławczy wydał w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. decyzję autokontrolną, uwzględniając w całości skargę skarżącej, to postępowanie sądowe należało umorzyć wskutek wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanej przez skarżącą decyzji.
Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.