Uzasadnienie
W dniu 1 grudnia 2015 r. Gmina (dalej "Koncesjodawca") ogłosiła postępowanie o zawarcie umowy koncesji na rozwój systemu roweru miejskiego w K oraz na jego zarządzanie w latach 2016-2019/2023 (znak sprawy [...]), zamieszczając w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie nr [...].
W dniu 18 stycznia 2016 r. firma A Sp. z o.o. w organizacji złożyła wniosek o zawarcie umowy koncesji w ww. postępowaniu i następnie brała udział w negacjach.
W dniu 23 marca 2016 r. Koncesjodawca zaprosił do złożenia ofert kandydatów, z którymi prowadził negocjacje przesyłając "Opis warunków koncesji" z załączonym projektem umowy koncesji, do którego załącznikiem jest Opis przedmiotu koncesji (zaproszenie do składania ofert z dnia 23 marca 2016 r. w aktach sprawy).
W dniu 24 marca 2016 r. Koncesjodawca uzupełnił przekazany poprzedniego dnia "Opis warunków koncesji" w szczególności o formularz oferty i uszczegółowienie kryteriów oceny ofert (informacja Koncesjodawcy z dnia 24 marca 2016 r. w aktach sprawy).
W dniu 4 kwietnia 2016 r. A Sp. z o.o. w W zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie czynność podjętą przez Koncesjodawcę z naruszeniem przepisów ustawy o koncesji, w postępowaniu o zawarcie umowy koncesji na rozwój systemu roweru miejskiego w K oraz na jego zarządzanie w latach 2016-2019/2023 (znak sprawy [...]), tj. czynność zaproszenia do składania ofert z dnia 24 marca 2016 r., zarzucając naruszenie art. 6, art. art. 14 ust. 4, art. 15 ust. 3, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2015 r., poz. 113). Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Gmina, reprezentowana przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu wniosła o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 20 września 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W niniejszej spawie żadna z wyżej wymienionych negatywnych przesłanek uniemożliwiających uznanie cofnięcia skargi Spółki A sp. z o.o. za niedopuszczalne nie zachodzi. Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Zatem cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i skuteczne.
W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało postępowanie sądowe w tej sprawie umorzyć.
W zwrocie kwoty uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a