Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].11.2004 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.2004 r. [...] o odmowie przyznania A. R. prawa doświadczenia przedemerytalnego od dnia [...].11. 2004 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujący stan faktyczny, wynikający z akt sprawy:
A. R. zarejestrował się i uzyskał z dniem [...].07.2004 r. status osoby bezrobotnej decyzją z dnia [...].08. 2004 r. oraz prawo do zasiłku od [...].08. 2004 r.
W dacie rejestracji tj. [...].01.2004 A. R. złożył wniosek o przesłanie przez GUP - w [...] jego dokumentację do ZUS, celem ustalenia uprawnień do świadczenia przedemerytalnego.
Wniosek o świadczenie przedemerytalne został ponowiony w dniu [...] 08.2004 i uzupełniony modyfikacją wskazującą na ukończenie 56 lat życia i 37 letni staż pracy.W dniu [...].10. 2004 r. Prezydent Miasta [...] wydał opisaną na wstępie decyzję o odmowie przyznania – A. R. prawa do świadczenia przedemerytalnego od [...].08.2004 r., gdyż nie został spełniony wymóg dotyczący co najmniej 6 miesięcznego okresu zatrudnienia u jednego pracodawcy.
W odwołaniu A. R. zarzucił organowi l instancji niewłaściwą wykładnię przepisów ustawy dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Z 2003 r Dz.U. Nr 58 póz. 514 ze zm.). W ocenie skarżącego organ niewłaściwie ocenił stan fatyczny i określił przesłanki według których przyznanie należnego mu świadczenia przedemerytalnego jest niemożliwe. Podkreślił, że od 6 lat jest osobą bezrobotną i przez okres 3 lat pobierał zasiłek. Ma na utrzymaniu [...] studiujących dzieci oraz niepracująca żonę.
Zdaniem skarżącego przepis art.7 kpa pozwala na szeroką interpretację przepisów z uwzględnieniem sytuacji osobistej i ekonomicznej wnioskodawcy.
Ponadto skarżący powołał się na tezę orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.02. 1998 r., II SA 1738/97.której brzmienie jest następujące: Wprawdzie skarżący wiek 63 lat ukończył w dniu [...].10. 1997 r., a więc już po zakończeniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o czym skarżący został zawiadomiony decyzją Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy z dnia [...].09.1997 r., co jednak biorąc pod uwagę, że skarżący wiek 63 lat ukończył w krótkim okresie od upływu okresu pobierania zasiłków dla bezrobotnych, a także cel wprowadzenia zasiłku przedemerytalnego, Sąd uznał, Iż okoliczność ta nie może mieć decydującego znaczenia dla przyznania skarżącemu dochodzonego świadczenia ". Oznacza to według skarżącego, iż decydujące znaczenie ma wykładania celowościowa przepisów regulujących kwestie przyznawania świadczenia przedemerytalnego co za tym idzie literalnie pojmowanie ustawowych kryteriów w jego trudnej sytuacji nie może mieć zastosowania, gdyż jest krzywdzące.
Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie przeprowadziwszy postępowanie wyjaśniające stwierdził, że:
Zgodnie z art. 29 ust.2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U.Nr 120 póz. 1252), która weszła w życie od 1.06.2004 r.,, osoby, które przed dniem przyjęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych zarejestrowały się w urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego nabywają to prawo na zasadach określonych w ustawie z dnia 14. grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązującym w dniu poprzedzającym dzień wejścia wżycie niniejszej ustawy ".
Przepis art.30 ust.1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych stanowi natomiast, ze,, do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. P rzeź sprawy wszczęte i niezakończone rozumie się również wnioski o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego złożone przed okresem przejścia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania, wypłaty świadczeń przedemerytalnych podlegające rozpatrzeniu po dniu przejęcia, w związku z art. 37 l ust. 2 i art. 27 ust.1 pkt 5 i 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ".
Zgodnie z art. 23 ust.3 ustawy w/w z dniem 1 sierpnia 2004 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przejmuje zadania związane z przyznawaniem i wypłatą świadczeń przedemerytalnych.
Z kolei przepis art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełnia warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy.
W związku z tym zastosowanie do wnioskodawcy A. R. znajduje przepis art.37 l ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jednakże analiza treści tego przepisu prowadzi zdaniem organu, do wniosku, ze nie spełnia on warunku dotyczącego przepracowania u ostatniego pracodawcy okresu nie krótszego niż 6 miesięcy. Mianowicie, z przedłożonego organowi l instancji świadectwa pracy z dnia [...].07. 2004r wynika, ze skarżący był zatrudniony w Firmie [...] S. M. od [...].02. 2004 r. do [...].07.2004 r..Stosunek pracy ustał za porozumieniem stron, z inicjatywy pracodawcy, z przyczyn ekonomicznych, likwidacja stanowiska - w trybie art..30 § 1 pkt 1 kp, pomimo, że umowa o pracę zawarta była na czas określony tj. do [...].09. 2004 r.
Oznacza to, zdaniem organu, iż bez względu na posiadany okres uprawniający do emerytury oraz wiek, skarżący nie spełnia wszystkich warunków koniecznych do przyznania świadczenia przedemerytalnego.
W skardze na powyższą decyzję Wojewody [...] A. R. domagał się jej uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia.
Zdaniem skarżącego jego wniosek o świadczenie przedemerytalne powinien być rozpoznany z uwzględnieniem wykładni odwołującej się do zamierzeń ustawodawcy, a nie o wykładnię literalną, gdyż ogranicza ona należne uprawnienia skarżącego jako strony postępowania. Takie podejście organów stanowi zachwianie zasady zaufania społecznego do organów administracyjnych.
Ponadto skarżący zarzucił, że organy oparły się o anulowane ze względów formalnych świadectwa pracy, jak również pobieżnie przeanalizowały sytuację skarżącego.
Przepis art.7 kpa stanowiący, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony, wskazując na to, że wszędzie tam gdzie rygorystyczne przepisy nie pozwolą na przyznanie świadczenia możliwe jest wzięcie pod uwagę,, czynnika ludzkiego " w interpretowaniu prawa. Warunek ustawowy dotyczący konieczności przepracowania 6 miesięcy u ostatniego pracodawcy jest w ocenie skarżącego drugorzędnym warunkiem dodatkowym, dlatego odmowa przyznania świadczenia przedemerytalnego z powodu jego niespełnienia jest krzywdząca i niezgodna z celem zamierzonym przez ustawodawcę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Trafnie organ powołał przepisy art.29 ust.2 i 30 ust.1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych (w/w) uzasadniając zastosowanie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1999 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, która w wyroku ma datę złożenia wniosku o świadczenia przedemerytalne znajduje zastosowanie do oceny uprawnień A. R. W myśl art. 37 k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku jeżeli spełnia ponadto jedno z kryteriów określonych koniunktywnie w pkt 1-5 tego przepisu.
Z uwagi na wiek skarżącego A. R. (ur. 1948 r.) rozważyć należy szczegółowo kryteria określone w pkt 2 i 3 art. 37 ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu: pkt 2 tego przepisu jako kryterium wskazuje wymóg osiągnięcia 55 lat (dla mężczyzn) rozwiązania stosunki pracy lub służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy i posiadania 35 lat okresu uprawniającego do emerytury.
Natomiast pkt 3 uzależnia prawo do świadczenia od rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy i osiągnięcia okresu uprawniającego do emerytury co najmniej 40 lat dla mężczyzn.
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie daje żądnych podstaw do różnicowania warunków wymaganych do uprawnień do świadczenia przedemerytalnego, jak również możliwości pomijania niektórych z nich jako nie istotnych. Skoro ustawodawca stawia wymóg przepracowania u ostatniego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy z warunkiem dotyczącym np. stażu pracy to brak jest podstaw do przyznania, iż ten warunek jest inny istotny lub nie dotyczący tych osób, które przepracowały 5 miesięcy u ostatniego pracodawcy a zwolnione zostały z przyczyn dotyczących zakładu pracy.
Argumentacja skarżącego dotycząca możliwości zastosowania zasad współżycia społecznego i uwzględnienia słusznego interesu jego jako strony oraz interesu społecznego związanego z celami ustawy, nie może odnieść zamierzonego skutku. Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu są bowiem przepisami bezwzględnie obowiązującymi. Nie mogą zatem być potraktowane uznaniowe przez organy ani przez sąd. Regulują one sferę związaną z dysponowaniem funduszami publicznymi, stąd też nie zawierają żadnych klauzul generalnych pozostawiających większą swobodę uznania administracyjnego.
Organy prawidłowo oceniły dokumentację przedłożoną przez skarżącego w oparciu o uprzednio przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, dotyczące nieprawidłowości trybu rozwiązywania stosunku pracy, o czym świadczy pismo GUP w [...] z datą [...].09.2004r skierowane do pracodawcy oraz odpowiedź pracodawcy – S. M., z daty [...].09.2004 r. wraz z dołączonymi do niej dokumentami: umowa o pracę na czas określony zawartą w dniu [...].02. 2004 r. i korespondencję A. R. i S. M. jako właściciela w/w firmy.
W tych okolicznościach Sąd doszedł do przekonania, ze zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.Postulat skarżącego w zakresie uwzględnienia zasad współżycia społecznego nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Sąd zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych posiada uprawnienia do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Brak jest przepisu szczegółowego pozwalającego uwzględnić np. zasady współżycia społecznego, gdy o braku uprawnień po stronie skarżącego zadecydowały nie przebieg całego zatrudnienia lecz ostatnie półrocze.
Skoro kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie wyżej wskazanym nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia uchybienia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wyniki tego postępowania, należało skargę oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym DZ.U.NM53, poz.1270).