Uzasadnienie
Rozpatrując odwołanie W. M. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].01.2004r. Nr [...], którym odmówiono jej wnioskowi wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości stanowiącej działkę Nr [...] w [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 29 marca 2004r. Kol. [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła Gmina [...] reprezentowana przez Wójta Gminy w terminie otwartym do wniesienia skargi przez uczestników postępowania - właścicieli (władających) nieruchomościami, które miały podlegać rozgraniczeniu. Skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów art. 30 ust. 2 i 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne, z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji, "a tym samym utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji". Zdaniem skargi odmowa wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego była uzasadniona, gdyż poprzedni wniosek pozostawiono bez rozpoznania, a nowy wniosek zawierał braki formalne, nie dające podstawy do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Przesłanek do odrzucenia skargi, upatruje organ odwoławczy, w braku po stronie Gminy [...] interesu prawnego statuującego przymiot Gminy jako strony tego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Stosownie do przepisu art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 00, poz. 1086), wójt (burmistrz, prezydent miasta) przeprowadza rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Rozgraniczenie następuje w formie decyzji (art. 33 ust. 1). Na gruncie przepisów powołanej ustawy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) działa jako organ administracji publicznej w ramach przyznanych mu kompetencji do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się (por. np. postanowienie NSA z dnia 18.05.1998r. I SA / Łd 78/98 niepubl.) podzielony także w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. wyrok z dnia 7.06.2001r. III RN 104/00 - OSNP 1/2002/4, czy postanowienia SN z dnia 9.11.2001r. III RN 189/01 - OSNP 8/2002/177 i z dnia 8.10.2002r. III RN 177/01 - OSNP 20/203/479), że organ gminy (wójt, burmistrz, prezydent miasta), nie ma własnego interesu prawnego działając jako organ administracji publicznej, na mocy ustawowo przyznanych kompetencji i powołany do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej określonego rodzaju.
Zgodnie z przepisem art.50 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jak każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że ewentualny interes prawny we wniesieniu skargi mógłby służyć tylko gminie jako podmiotowi samorządu terytorialnemu, mającemu osobowość prawną, a nie organowi powołanemu do reprezentowania gminy - w dacie wydania decyzji - wójtowi jako jednoosobowemu organowi wykonawczemu gminy umocowanemu do jej reprezentowania na zewnątrz. (art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).
Sama okoliczność, iż wójt umocowany jest do reprezentowania gminy na zewnątrz, nie przydaje gminie interesu prawnego, w zaskarżeniu decyzji organu odwoławczego, rozstrzygającej o odwołaniu od decyzji wójta jako organu administracji publicznej. Żaden przepis prawa nie przyznaje gminie prawa do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego z tej tyko przyczyny, iż rozstrzyga ona o decyzji wydanej przez wójta. Nie zachodzi zatem sytuacja opisana art. 50 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl której uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny (niż wymieniony w § 1) podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Interes prawny Gminy [...], kreujący jej uprawnienia do wniesienia w niniejszej sprawie skargi mógłby wynikać tylko z przepisów prawa materialnego. Skarga nie tylko, że nie wskazuje przepisów prawa materialnego, z których mógłby wynikać interes prawny gminy we wniesieniu skargi, ale nie wskazuje żadnych innych okoliczności - poza faktem - że wójt jest organem gminy, które miałyby uzasadniać skargę gminy. W istocie bowiem skarga Gminy [...] jest skargą wniesioną przez organ powołany do jej reprezentowania. Brak własnego interesu prawnego gminy we wniesieniu skargi jest oczywisty.
Z tych względów skarga jako niedopuszczalna uległa odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270)