Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 517/13

Uzasadnienie

W dniu 7 grudnia 2011 r. Z. Ś. złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym pismo zatytułowane "Zażalenie powtórne nr 2", w którym zakwestionował działania Gminy Miasta w zakresie realizacji przez tą gminę obowiązku nałożonego art. 17 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), a polegającego na zapewnieniu bezpłatnego transportu dzieci do szkół lub refundacji kosztów tego transportu.

Pismem z dnia 12 grudnia 2011r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało Z. Ś., że kwestie podniesione przez niego w ww. piśmie nie leżą w kompetencji Kolegium. Organ powołał się na treść art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 865 ze zm.) oraz wskazał organy nadzoru nad gminami ustanowione na mocy art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), które są właściwe do załatwiania opisanych wyżej spraw.

W dniu 19 grudnia 2011 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia 12 grudnia 2011 r., zarzucając, że Gmina Miasta nie realizuje swoich obowiązków w zakresie zapewnienia bezpłatnego transportu dzieci do szkół lub refundacji kosztów tego transportu, a Kolegium nie podjęło odpowiednich działań w stosunku do Gminy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że niniejsza skarga jest kolejną skargą na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2011r., sygn. akt [...]. Poprzednia skarga z dnia 19 grudnia 2011r. została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 5/12 odrzucającym tę skargę.

Zdaniem organu, przedmiotowa sprawa korzysta z powagi rzeczy osądzonej na podstawie art. 58 § 1 pkt.4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) – zwanej dalej p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy ww. skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ww. ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której osoba jest niezadowolona z działalności organów administracji pub licznej, dopuszczalne jest wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jeżeli skarga dotyczy przypadku nie wymienionego we wskazanym wyżej przepisie, sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2011r., sygn. akt [...] nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art.3 § 2 p.p.s.a. Przedmiotowe pismo jest jedynie informacją dotyczącą zakresu kompetencji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wskazujące organy sprawujące nadzór nad gminą w zakresie, w którym działalność gminy została zakwestionowana przez skarżącego. Pismo to nie ma charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, a w konsekwencji nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego.

Na marginesie należy podnieść, że odrzucenie skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest spowodowane tym, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a nie dlatego, że sprawa korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jak sugeruje organ w odpowiedzi na skargę.Bezsporne w sprawie jest, że analogiczna skarga dotycząca tego samego pisma organu została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 7 marca 2012r., sygn.akt III SA/Kr 5/12, jednak postanowieniu temu nie przysługuje powaga rzeczy osądzonej w rozumieniu art.171 p.p.s.a. Odrzucenie skargi oznacza, że sąd administracyjny nie dokonał merytorycznej oceny zasadności skargi. Powagę rzeczy osądzonej mogą mieć tylko orzeczenia sądowe rozstrzygające co do istoty sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a więc tylko wyroki. One bowiem zawierają ocenę zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej i rozstrzygają o dalszym obowiązywaniu lub utracie mocy wiążącej w czasie tego aktu lub czynności.

W rozpatrywanej sprawie wniesiona skarga jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkit.1 p.p.s.a.