Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 6 czerwca 2016 r.
W odpowiedzi skarżący nadesłali pismo z dnia 8 czerwca 2016 r., w którym stwierdzili, że nie potrafią wypełnić formularza PPF, gdyż niektóre rubryki są dla nich niezrozumiałe.
Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W sprzeciwie od powyższego zarządzenia referendarza sądowego skarżący podnieśli, że wyjaśnili dlaczego nie wykonali wezwania Sądu do wypełnienia formularza PPF i opisali swoją sytuację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". Formularz wniosku został doręczony skarżącym w dniu 6 czerwca 2016r., a termin do jego wypełnienia upływał w dniu 13 czerwca 2016 r. Jednak skarżący nie nadesłali wypełnionego formularza "PPF" w wyznaczonym terminie, a jedynie pismo z dnia 8 czerwca 2016 r., w którym stwierdzili, że nie potrafią wypełnić formularza PPF, gdyż niektóre rubryki są dla nich niezrozumiałe. Również do sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2016 r. skarżący nie dołączyli wypełnionego formularza PPF. Z uwagi na treść art. 257 p.p.s.a. Sąd nie mógł uwzględnić argumentów skarżących, że nie są w stanie wypełnić formularza PPF. Przepis ten nie pozwala bowiem Sądowi na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro zatem skarżący nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to ich wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
Sąd zaznacza przy tym, że niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącym drogi do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpatrzony pod warunkiem, że zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF. Jeżeli skarżący mają trudności z wypełnieniem formularza to powinni skorzystać z pomocy osób trzecich.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.