Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną.
Określając swój majątek wykazał nieruchomość rolną stanowiącą nieużytki o pow. 0,71 arów. Zadeklarował brak zasobów i przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił, że do zony należy 40 letni dom jednorodzinny w miejscowości B o pow. 10x11 m2 w którym zamieszkują.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował łącznie na 2204 zł wyjaśniając, ze składa się na to jego renta w wysokości 824,44 zł i wynagrodzenie zony w wysokości 1380 zł.
Uzasadniając swoje starania podał, że prosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z uwagi na trudną sytuację zdrowotną, materialną i rodzinną. Podniósł, że leczy się w poradniach specjalistycznych (onkologicznej, chorób zakaźnych, neurologicznej, ortopedycznej, urologicznej). Wykazując zobowiązania i stałe wydatki podał, że miesięcznie koszt gazu to ok. 51 zł, prądu 92 zł, telefonów 40 zł, lekarstw 100 zł, paliwa 150 zł, wyżywienia 450 zł/os.. Do tego dochodzą wydatki kwartalnie na wodę 45 zł oraz rocznie na opał 3540 zł, wywóz śmieci 192 zł, podatku 167 zł.
Do wniosku dołączył kopię decyzji o waloryzacji renty z które wynika, ze od marca br. otrzymuje do wypłaty 824,44 zł oraz zaświadczenia właściwego miejscowo ośrodka pomocy społecznej z którego wynika, że skarżący korzysta z jego pomocy do stycznia 2016 r. i że ostatniej pomocy finansowej udzielono skarżącemu w lipcu 2016 r. Ośrodek potwierdził, że skarżący jest osobą niepełnoprawną, leczy się w poradniach specjalistycznych i ponosi wydatki w związku z leczeniem.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący złożył wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji po opłaceniu wykazanych stałych wydatków wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję i opędzenie potrzeb dwóch osób. Okoliczność że do małżonki należy wykazany dom drewniany nie zmienia tego spojrzenia. Trudno bowiem wymagać jego sprzedaży lub obciążenia albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawę egzystencji rodziny. Jeśli zaś chodzi o wykazaną przez skarżącego nieruchomość rolną to po pierwsze nie należy przeceniać wartości takich nieuzytków. Poza tym rodzina przy tak niskich bieżących dochodach a do tego borykająca się z problemami zdrowotnymi skarżącego powinna dysponować jakimś zabezpieczeniem. Pomimo bowiem deklarowanego przez państwo powszechnego i nieodpłatnego dostępu do świadczeń medycznych pozostaje cały szereg płatności nierefundowanych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.