Uzasadnienie
W skardze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 stycznia 2014 roku w przedmiocie wydania prawa jazdy kat. B P. Z. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy ze względu na trudną sytuację majątkową oraz brak znajomości zasad prawa. Skarżąca podniosła, iż jest osobą o wykształceniu gastronomicznym, uczącą się w studium pomaturalnym. Jej znajomość prawa jest niewielka i nie pozwoli na należyte przedstawienie swoich racji i obronę praw. Wnioskodawczyni nie pracuje i wraz z rodzicami znajduje się w na tyle trudnej sytuacji majątkowej, że korzysta ze wsparcia pomocy społecznej. Nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, ani ustanowić adwokata z wyboru. Do skargi strona załączyła dwie decyzje MOPS z dnia 29 stycznia 2014 roku o przyznaniu zasiłku okresowego rodzinie G. Z. w kwocie 20 zł miesięcznie i przyznaniu P. Z. świadczenia w postaci gorącego posiłku od dnia 1 lutego 2014 roku do 30 czerwca 2014 roku.
W związku z tym, że przedmiotowy wniosek został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2014 roku, skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W zakreślonym terminie P. Z. uzupełniła brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz rodzicami: G. Z. i J. Z. ich miesięczny dochód wynosi 1.500 zł i stanowi go wynagrodzenie za pracę ojca skarżącej. Wnioskodawczyni, ani jej matka, nie osiągają żadnych dochodów. Rodzice skarżącej są właścicielami mieszkania o powierzchni 42,23 m², w którym zamieszkuje rodzina. Strona, ani jej najbliżsi, nie posiadają zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżąca jest właścicielką samochodu o wartości poniżej 1.000 zł (rok produkcji 1994). Matka wnioskodawczyni ponosi wydatki na leki w wysokości 200 zł miesięcznie.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego P. Z. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna wnioskodawczyni nie jest bowiem łatwa. Skarżąca jest osobą uczącą się, nie osiągającą żadnych dochodów. Pozostaje na utrzymaniu rodziców, których sytuacja materialna jest bardzo trudna, bowiem dochody osiąga jedynie ojciec skarżącej. Dochody te nie są wysokie, wynoszą bowiem 1.500 zł miesięcznie. O trudnej sytuacji rodziny świadczy fakt korzystania przez nią z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego i świadczenia w postaci gorącego posiłku. Z uzasadnienia załączonej decyzji o przyznaniu pomocy społecznej wynika, że w przypadku rodziny skarżącej występuje ubóstwo i długotrwała lub ciężka choroba. Rodzina znajduje się w trudnej sytuacji bytowej i nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie gorącego posiłku.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. Ze względu na fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wystąpiła o ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego lub adwokata, wybór w tej materii pozostawiając uznaniu orzekającego - postanowiono przyznać stronie adwokata.