Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 6 maja 2009 r., znak: [...], Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy, z [...] 2009 r., znak: [...], orzekającą o utracie przez G. S. statusu osoby bezrobotnej od 25 lutego 2009 r.
W skardze do sądu administracyjnego z dnia 18 maja 2009 r., G. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że konieczne i uzasadnione jest, jego zdaniem, wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu prawomocnego i ostatecznego załatwienia jego skargi, w celu umożliwienia jemu i jego rodzinie korzystania ze świadczeń zdrowotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd jednakże może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 art. 61 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy administracyjnej. Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślenia zatem wymaga, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o którym mowa w wyżej przytoczonym art. 61 § 1 p.p.s.a. może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Chodzi tu zatem o spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią tego aktu.
W rozpatrywanej sprawie skarżący domaga się wstrzymania aktu, mocą którego został pozbawiony statusu bezrobotnego.
Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji jest uzasadniony.
Jak wynika z regulacji ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (jednolity tekst, Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 24 obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają bezrobotni niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu, a obowiązek ten w świetle regulacji zawartej w art. 73 pkt 7 tej samej ustawy, powstaje u osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24 z dniem uzyskania statusu bezrobotnego, a wygasa z dniem utraty tego statusu.
W myśl natomiast art. 75 ust. 9 tejże ustawy osoby, o których mowa, tj. posiadające status bezrobotnego, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego właściwy powiatowy urząd pracy.
Mając na uwadze skutki prawne wynikające z wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o utracie statusu bezrobotnego, polegające między innymi na wskazanych powyżej ustawowych konsekwencjach w postaci zaprzestania przez właściwy powiatowy urząd pracy wpłaty składek na ubezpieczenie zdrowotne i w konsekwencji uniemożliwienie skarżącemu korzystanie przez niego z bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania jej wykonania.
Z tych też względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.