Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się częściowego zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego.
Podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką.
Określając swój majątek i dochody zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych, dochodów.
Uzasadniając swoje starania odniósł się do nurtującej go sprawy a także podniósł, że od kwietnia br. czeka na pierwszą emeryturę.
Zarządzeniem z dnia 17.07.2017 r. wezwano skarżącego o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie wskazywanych dokumentów źródłowych celem:
- • wyjaśnienia do kogo należy dom/mieszkanie pod adresem "R, L" i w oparciu o jaki tytuł skarżący zamieszkuje tam wraz z żoną i córką? Udokumentowanie rachunkami miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu/mieszkania, opłaceniem mediów. Jeśli występują trudności z regulowaniem tych zobowiązań proszę przedstawić na tę okoliczność kopie stosownych wezwań, monitów etc. Jeśli skarżący nie ponosi kosztów utrzymania związanych z zamieszkiwaniem pod tym adresem proszę o przedstawienie na tę okoliczność pisemnego oświadczenia właściciela lub zarządcy
- • wyjaśnienia w jaki sposób przy deklarowanym braku dochodów gospodarstwa domowego skarżący jest w stanie egzystować? Gdzie skarżący i rodzina się stołuje? Czym płaci za żywność, odzież?
- • czy skarżący bądź ktokolwiek z domowników korzysta z jakiegoś wsparcia finansowego bądź rzeczowego osób drugich? Jeśli tak proszę przedstawić na tę okoliczność pisemne oświadczenie takich osób?
- • Czy skarżący bądź ktokolwiek z domowników korzysta z pomocy społecznej? Jeśli tak proszę przedstawić na tę okoliczność kopię stosownych decyzji? Jeśli nie korzysta to z jakich przyczyn?
- • wyjaśnienie czy skarżący podejmuje się jakiś prac dorywczych bądź zleconych a jeśli tak to na ile szacuje z nich dochód w ujęciu miesięcznym?
- • wyjaśnienie czy do skarżącego lub domowników nalezą jakieś rachunki bankowe? Jeśli tak to proszę okazać wyciągi z historią obrotów na tych rachunkach w okresie ostatnich dwóch miesięcy.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25.07.2017 r. Zarządzenie nie zostało wykonane przez skarżącego. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).
W realiach niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku było niewystarczające i wzbudzało wątpliwości. Stąd wezwano skarżącego w trybie art. 255 ppsa o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych. Skarżący nie udzielił jednak wyjaśnień o które był proszony. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05).
Mając to wszystko na uwadze należało więc odmówić wnioskowi skarżącego a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.