Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. nr [...] o zatrzymaniu P. S. (dalej: skarżący) prawa jazdy A, B, B+E, C, C+E, T nr [...], wydanego w dniu 15 lutego 2006r. przez Starostę w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ww. decyzji został nadany rygoru natychmiastowej wykonalności.
Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika następujący stan faktyczny:
W dniu 9 stycznia Starosta otrzymał wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 2 stycznia 2018 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do skarżącego. W uzasadnieniu wniosku Komendant szczegółowo wymienił naruszenia przepisów w okresie od dnia 24 września 2015 r. do dnia 22 lipca 2016r., ze wskazaniem daty i miejsca ich popełnienia oraz rodzaju samochodu, za co skarżący otrzymał łącznie 32 punkty karne.
W związku z powyższym Starosta decyzją z dnia [...] 2018 r. orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy A, B, B+E, C, C+E, T nr [...] wydanego w dniu 15 lutego 2006r., a nadto orzekł o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Podstawą wydania decyzji stanowił m.in. art. art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.541), zgodnie z którym do dnia 3 czerwca 2018r. starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art.130 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.2012.1137).
Rygor natychmiastowej wykonalności został nadany stosownie do art.108 § 1 Kpa, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego, w szczególności brak wskazania, w jakim okresie jaka liczba punktów karnych była nakładana na skarżącego. Okoliczność ta, w ocenie skarżącego, ma istotne znaczenie w zakresie możliwości weryfikacji odnotowanych wykroczeń oraz stwierdzenia, czy wpisane do ewidencji punkty nie zostały usunięte.
Organ pierwszej instancji naruszył, zdaniem skarżącego, art. 9 kpa poprzez brak należytego informowania stron o okolicznościach istotnych sprawy, w szczególności o tym w jakim okresie i w jakich okolicznościach jaka liczba punktów karnych była na niego nakładana. Organ naruszył również art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wnikliwego i dokładnego przeanalizowania i zgromadzenia materiału dowodowego.
Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 kwietnia 2018r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie podejmowane w trybie art.7 ust.1 pkt.5 ww. ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, ma charakter związany, co oznacza że organy administracji publicznej nie dysponują luzem decyzyjnym w tym zakresie. W konsekwencji samo przekroczenie liczby 24 punktów obliguje organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.
W niniejszej sprawie, jak wynika z wniosku Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 2 stycznia 2018r., skarżący w okresie od 24 września 2015 r. do 22 lipca 2016 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego tj.:
- - 24 września 2015r. P, ul. R - samochód dostawczy, E04 – przekroczenie prędkości od 21-30 km/h - 4 pkt,
- - 27 października 2015 r. P, obszar wiejski R - samochód dostawczy, E03 przekroczenie prędkości od 31-40 km/h - 6 pkt.,
- - 18 kwietnia 2016 r. W, obszar wiejski W- samochód dostawczy, E03 przekroczenie prędkości od 31-40 km/h - 6 pkt.,
- - 16 maja 2016 Ż, obszar wiejski N, samochód dostawczy, E03 - przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h -6 pkt.,
- - 22 lipca 2016 r. M, obszar wiejski K, samochód dostawczy, E01 przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h -10 pkt. Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy stwierdził, że Starosta obowiązany był wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy.
W ocenie organu odwoławczego, zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych i wniosek ten stanowi dla organu właściwego w sprawach dotyczących uprawnień do kierowania pojazdami, samoistną podstawę do skierowania na kontrolne badania kwalifikacji kierowcy, czy kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i w konsekwencji do zatrzymania dokumentu prawa jazdy.
W związku z powyższym wniosek Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 2 stycznia 2018r. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii prawa jazdy A, B, B+E, C, C+E, T zobowiązywał organ administracji publicznej – Starostę – do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy.
Samorządowego Kolegium Odwoławczego podniosło również, że organy administracji nie są władne do kwestionowania ilości uzyskanych przez kierującego punktów karnych za wykroczenia drogowe, ani okoliczności w jakich te punkty zostały nałożone. Organ wyjaśnił, że punkty anuluje się po upływie roku od popełnienia wykroczenia drogowego, natomiast w analizowanej sprawie skarżący uzyskał 32 punkty w okresie od września 2015r. do lipca 2016r., a więc w okresie krótszym niż rok. Punkty te nie mogły zatem zostać wykreślone z ewidencji.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie art. 138 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji w mocy. Organ odwoławczy, zdaniem skarżącego, błędnie przyjął, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się w swej decyzji do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych,co doprowadziło do naruszenia praw skarżącego, w szczególności obowiązku organu do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków.
Mając powyższe zarzuty na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. nr [...] o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowił art.7 ust.1 pkt.5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.541), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art.130 ust.1 ww. ustawy. Stosownie do art.130 ust.1 ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 czerwca 2018r., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.
Zawarty w art.7 ust.1 pkt.1 ustawy zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją o charakterze związanym. Organ administracji publicznej w sytuacji, gdy kierowca przekroczy 24 punktu za naruszenie przepisów o ruchu drogowym, nie ma żadnej dowolności i uznaniowości. Innymi słowy – nie ma wyboru co do odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta Policji. Podkreślić należy, że organ nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym. Z woli ustawodawczy organ opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów Policji. W postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze na czynność lub bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji.
W związku z powyższym organy obu instancji prawidłowo i w wystarczającym do rozstrzygnięcia stopniu ustaliły stan faktyczny sprawy, a przedstawiona w uzasadnieniu rozstrzygnięć tych organów interpretacja przepisów była prawidłowa. Decyzja o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy jest zgodna z prawem.
Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art.138 K.p.a poprzez nie odniesienia się do zarzutów odwołania, a to błędnej konstrukcji uzasadnienia organu I instancji i naruszenia art.9 K.p.a poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków należy stwierdzić, że zarzut ten jest oczywiście bezzasadny.
Jak wyżej podniesiono procedura wpisywania do ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym punkty karne dotyczy organów Policji i Starosta nie był uprawniony do kwestionowania ustaleń Policji w tym zakresie.
Wniosek organu Policji o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem i stwierdzenie w tym wniosku, że skarżący otrzymał łącznie 32 punkty karne obligowały Starostę do wszczęcia postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji - do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu tego dokumentu. W uzasadnieniu decyzji organów obu instancji orzekających w niniejszej sprawie wskazano stan faktyczny stanowiący podstawę wydania tych rozstrzygnięć. W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyszczególniło poszczególne daty, miejsca, rodzaj pojazdu i przekroczoną prędkość, które stanowiły o przypisaniu skarżącemu odpowiedniej ilości punktów karnych.
W związku z powyższym uzasadnienie tej decyzji, wbrew twierdzeniu skarżącego, spełniało wymogi określone w art. 107 K.p.a., a w szczególności wymogi z § 3 tego przepisu. Organ przytoczył i wyjaśnił przepisy, które stanowiły podstawę wydanego rozstrzygnięcia.
Nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, należało orzec jak w sentencji.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017.1369.), orzekł jak w sentencji.