Uzasadnienie
Starosta decyzją z dnia [...] 2007 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 148 § 1 i 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r, nr 98, poz. 1071 ze zm. zwaną dalej w skrócie – k.p.a.) odmówił wznowienia postępowania w sprawie odmowy przyznania J. F. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 19 października 2005 r., zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] 2005 r., znak [...].
Organ powołał się na złożony przez skarżącego w dniu 16 listopada 2007 r. wniosek o wznowienie postępowania, do którego załączony był wyrok Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2007 r., zasądzający na jego rzecz odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów prawa pracy. Organ przeprowadził postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie w którym dniu wyrok ten otrzymał skarżący. Z pisma otrzymanego z Sądu Rejonowego wynikło, że wyrok wraz uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 lipca 2007 r.
Na podstawie powyższego organ ustalił, że wniosek o wznowienie został wniesiony po upływie jednego miesiąca od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania i że tym samym nie zachowany został wymóg z art. 148 § 1 k.p.a., skutkujący odmową wznowienia postępowania.
Wojewoda podzielił powyższe ustalenia organu I instancji i decyzją z dnia 30 stycznia 2008 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pakt 1, art. 148 § 1 i 149 k.p.a. utrzymał ją w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. oddalił skargę J. F. na powyższą decyzję Wojewody uznając za prawidłowe ustalenia i stanowisko organów administracji publicznej.
Na skutek skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 99/09 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2008 r. i przekazał temu sądowi sprawę do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając ponownie sprawę zważył, co następuje.
Zgodnie z postanowieniami art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 99/09, wskazał, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że miesięczny termin, o którym mowa w art. 148 k.p.a., liczyć należy od dnia 16 lipca 2008 r., to jest od dnia, w którym doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem. Nie można bowiem przyjąć, wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, "że obowiązki profesjonalnego pełnomocnika rozciągają się aż tak szeroko, że w ich ramach musi on przewidywać, iż w oparciu o wyrok sądu cywilnego skarżący będzie chciał wznowić postępowanie administracyjne i aby w tym musiał poszukiwać skarżącego przebywającego poza Polską. To prowadzi bowiem do absurdalnych sytuacji, w których pełnomocnik obowiązany byłby niemalże do "czuwania" nad wszystkimi sprawami swego mocodawcy, nawet tymi, których go nie reprezentował."
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że w niniejszej sprawie pełnomocnik wywiązał się należycie ze swoich obowiązków, gdyż po powrocie skarżącego do kraju przekazał mu informację o wyroku zapadłym przed Sądem Okręgowym, a ten w terminie określonym w art. 148 k.p.a. złożył stosowny wniosek.
Tym samym, podlegająca badaniu przez organ administracyjny powinna być zatem kwestia, czy ten "nowy" dowód jest w istocie okolicznością pozwalającą na wznowienie postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wobec powyższego oraz postanowień art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie mógł inaczej ocenić kontrolowanych powtórnie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Starosty z [...] 2005 r., znak: [...] o uznaniu J. F. za osobę bezrobotną i odmawiającą mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 19 października 2005 r., jako wydanych z naruszeniem przepisów postępowania (artykułów 148, 149 § 3 w zw. z artykułami: 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.), w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną ocenę dowodów świadczących o zachowaniu miesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W sytuacji bowiem zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie organ wydaje stosowne postanowienie o wznowieniu, a nie decyzję o odmowie wznowienia i następnie w kolejnym etapie już wznowionego postępowania przechodzi do ustalenia zachowania przesłanek do wznowienia i wydaje stosowną merytoryczną decyzję, o której mowa w art. 151 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku.
O kosztach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), jak w punkcie II sentencji wyroku.