Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że D. W. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej wskazanej decyzji. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 K.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Biorąc pod uwagę okoliczność, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 grudnia 2012 r. zawieszenie postępowania okazało się celowe.
Z pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2013 r. nr [...] wynika, że decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] została stwierdzona nieważność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Powyższą regulacją ustawodawca uznał za dopuszczalne wniesie do sądu administracyjnego skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, jednakże stwierdził, że wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym stanowi czasową przeszkodę w rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Przywołane uregulowanie ma na celu zachowanie pewności obrotu prawnego, a jego nie uwzględnienie prowadzi do wadliwości wydanego w takich warunkach wyroku (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2013, Legalis). Tym samym w przypadku zbiegu postępowania sądowoadministracyjnego i nadzwyczajnego postępowania administracyjnego pierwszeństwo powinno mieć zawsze postępowanie administracyjne. Za stanowiskiem takim przemawia przede wszystkim to, że wydanie przez sąd prawomocnego wyroku wiąże wszelkie organy państwowe i wyklucza możliwość wydania sprzecznego z nim rozstrzygnięcia przez organ administracji, natomiast niekorzystne dla strony zakończenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie wyklucza możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego i ponownego skontrolowania legalności decyzji ostatecznej (por. Z.R. Kmiecik, Zbieg nadzwyczajnego postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego, [w:] Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Lex 2014).
Określona w art. 56 P.p.s.a. przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiła w realiach niniejszej sprawy. Jednakże decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] (znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy o sygn. akt II SA/Kr 1323/13) Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził nieważność decyzji z dnia 21 grudnia 2012 r. W piśmiennictwie prezentowany jest również pogląd, który Sąd w niniejszym składzie podziela, że jeśli w wyniku postępowania nadzwyczajnego zaskarżony akt zostanie wyeliminowany z obiegu prawnego przez jego zmianę, uchylenie lub stwierdzenie nieważności, wówczas postępowanie sądowoadministracyjne będzie bezprzedmiotowe, co skutkuje jego umorzeniem (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Biorąc pod uwagę powyższe argumenty Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o umorzeniu postępowania sądowego wydano na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.