Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 31 lipca 2015 r.
Pismem z dnia 27 maja 2019 r. K. J. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego powyższym wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 272 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13. W treści skargi skarżący powołał się również na wykrycie i uzyskanie środków dowodowych, które wcześniej nie były mu znane, a które nie zostały przez organ przedłożone i zastosowane przy rozpatrywaniu jego sprawy. Do skargi o wznowienie postępowania skarżący dołączył pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 11 kwietnia 2019 r. wraz z załącznikami: wnioskiem K. J. z dnia 18 stycznia 2009 r., pismem przewodnim Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 stycznia 2009 r. L.dz. [...], notatką służbową z dnia 5 marca 2009 r., protokołem powypadkowym [...] z dnia 30 sierpnia 2000 r., pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 11 marca 2009 r. L.dz. [...] do Komendanta Komisariatu Policji w S., pismem Komendanta Komisariatu Policji w S. z dnia 25 marca 2009 r. l.dz. [...], pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 11 marca 2009 r. L.dz. [...] do Komendanta Komisariatu Policji w Ś., pismem Komendanta Komisariatu Policji w Ś. Górnych z dnia 23 marca 2009 r. l.dz. [...], pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 18 czerwca 2009 r. L.dz. [...] do [...]Komendanta Wojewódzkiego Policji, pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 czerwca 2009 r. L.dz. [...] do radcy prawnego KPP, opinią radcy prawnego z dnia 19 czerwca 2009 r., postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 20 lipca 2009 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, zaświadczeniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 20 września 2016 r. L.dz. [...], orzeczeniem Komisji Lekarskiej z dnia 14 stycznia 2015 r., dwoma notatkami urzędowymi z dnia 21 stycznia 2012 r., decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 grudnia 1999 r. nr [...], decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 października 2000 r. nr [....] oraz decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 grudnia 2009 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wznowienie postępowania zostało uregulowane w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przesłanki wznowienia postępowania zostały uregulowane w art. 271-273 p.p.s.a.:
"Art. 271.
Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe."
"Art. 272. § 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.
§ 2. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu.
§ 3. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego."
"Art. 273. § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
§ 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
§ 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy."
Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 272 § 2 p.p.s.a. (tj. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13). Ponadto Sąd uznał, że powoływanie się przez skarżącego na wykrycie i uzyskanie środków dowodowych, które wcześniej nie były mu znane stanowi przesłankę wznowienia, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.
W pierwszej kolejności Sąd dokonał oceny, czy zaistniała przesłanka wznowienia, o której mowa w art. 272 p.p.s.a. Skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13, który funkcjonował już w obrocie prawnym w dacie orzekania przez Sąd w sprawie III SA/Kr 23/15. W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził zresztą, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 nie ma znaczenia w tej sprawie. W/w wyrok Trybunału Konstytucyjnego był zatem znany Sądowi orzekającemu w sprawie III SA/Kr 23/15.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 nie mógł stanowić podstawy wznowienia postępowania, gdyż wspomniany art. 272 p.p.s.a. dotyczy sytuacji, w której po wydaniu prawomocnego rozstrzygnięcia, zostanie zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny jego podstawa prawna. Wówczas istnieje możliwość, choć tylko w odpowiednim czasie, wznowienia postępowania w sprawie. Możliwość wznowienia postępowania, na podstawie powołanego wyżej przepisu, nie obejmuje zaś sytuacji, w których prawomocne orzeczenie sądowe zostało wydane w warunkach funkcjonowania w obrocie prawnym wyroku Trybunału Konstytucyjnego, i który to wyrok sąd rozpoznający sprawę wziął pod uwagę. Instytucja wznowienia nie służy bowiem ponownemu badaniu tej samej sprawy, w oparciu o te same okoliczności.
Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w treści art. 272 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Gdyby przyjąć, że podstawę wznowienia postępowania mogą stanowić także wyroki Trybunału Konstytucyjnego wydane przed zakończeniem postępowania przed sądem administracyjnym, to prowadziłoby to do sytuacji, że skarga o wznowienie postępowania byłaby wniesiona po terminie jeszcze przed wydaniem przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie. Tymczasem istotą instytucji wznowienia postępowania jest możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądu. Trzymiesięczny termin zakreślony do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie może więc zacząć swojego biegu wcześniej niż od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kwestionowanego w trybie wznowienia. Dopiero po zaistnieniu tego właśnie zdarzenia (uprawomocnienia się orzeczenia), złożenie skargi o wznowienie postępowania jest dopuszczalne.
Oznacza to, że wyroki Trybunału Konstytucyjnego wydane przed zakończeniem postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym nie mogą stanowić przesłanki wznowienia postępowania, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Sąd uznał zatem, że przesłanka, o której mowa w art. 272 p.p.s.a. nie zaistniała w niniejszej sprawie, a zatem nie mogła stanowić podstawy wznowienia postępowania.
W ocenie Sądu, również przesłanka z art. 273 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona. Wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. jest ograniczona bowiem do postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast jeżeli wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej i powinny być wykorzystywane w tym postępowaniu, to dotknięte taką wadą rozstrzygnięcie organu administracyjnego podlega weryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez konieczności zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na to rozstrzygnięcie. Z powyższego wynika, że wznowienie postępowania sądowego uzasadniają jedynie te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym. Tym samym dołączone przez skarżącego do skargi o wznowienie postępowania dokumenty nie mogły stanowić podstawy do wzruszenia wyroku z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.