Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 19 listopada 2008 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Starosty z [...] 2008 r. nr [...] cofającej licencję na wykonywanie krajowego drogowego przewozu osób, wydaną w dniu 3 kwietnia 2002 r. Nr [...] (zmienioną w dniu 7 września 2007 r. na licencję Nr [...]) przedsiębiorcy działającemu pod nazwą Firma Przewozowa S. S. W skardze do sądu administracyjnego z dnia 16 grudnia 2008 r., S. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że prowadzona przez niego od wielu lat działalność gospodarcza, polegająca na wykonywaniu przewozu osób stanowi jedyne źródło utrzymania jego i jego rodziny. Utrzymanie w mocy decyzji cofającej mu licencję spowoduje utratę źródła utrzymania, a tym samym prawdopodobnym stanie się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powtórzył w piśmie z dnia 18 grudnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd jednakże może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 art. 61 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy administracyjnej. Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o którym mowa w wyżej przytoczonym art. 61 § 1 p.p.s.a. może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Z powyższego wynika, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, którymi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.
W przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publik.).
Podkreślenia jednak wymaga, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., jako wprowadzający wyjątek od reguły, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, musi być wykładany ścieśniająco, co oznacza, że wnioskodawca zobowiązany jest wykazać w sposób jednoznaczny, iż wykonanie zaskarżonej decyzji (postanowienia) spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący w sposób dostateczny uprawdopodobnił zaistnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną decyzją cofnięto bowiem skarżącemu licencję na wykonywanie zarobkowego krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób. Cofnięta licencja była udzielona skarżącemu na prowadzenie w tym zakresie działalności gospodarczej. Wykonanie zatem zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego doprowadziłoby do trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych i ekonomicznych. Zaistniałyby trudne do odwrócenia skutki nie tylko dla skarżącego i jego rodziny, ale również dla zatrudnionych u niego pracowników.
Wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zasługuje zatem na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.